MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 22. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/12/2012 tarih ve 2011/344-2012/296 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka şubesinde döviz hesabının bulunduğunu, her ne kadar hesaptaki meblağ zamanaşımına uğradığından bahisle davalı tarafça TMSF'nin T.C Merkez Bankasındaki hesabına devredilmiş ise de, mevduatın zaman aşımına uğramadığını belirterek şimdilik 4.500,00 Euro'nun devlet bankalarınca Euro'ya uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında davasını ıslah ederek toplam 13.786,52 Euro alacağın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi istemiştir.
Davalı vekili, davacı hesabından yapılan son işlem tarihinin 06.07.1998 olup, davanın zamanaşımına uğradığını, hesabın TMSF'ye devrinde yasaya aykırı bir durumun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, mevduat hesabının zamanaşımına uğramasına ilişkin olarak ilgili Yönetmeliğin 8. maddesi kapsamında "...Ülke genelinde yayım yapan trajı en yüksek iki gazetede iki gün süre ile ilan ...." keyfiyetinin davalı banka tarafından yerine getirilmediği, TMSF'ye devredilen davaya konu mevduat için zamanaşımı şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 4.500 Euro alacağa dava tarihinden, 9.286,52 Euro alacağa ıslah tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi uyarınca işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.556,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.