MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.05.2011 gün ve 2010/226-2011/186 sayılı kararı bozan Daire’nin 27.11.2012 gün ve 2011/12210-2012/19265 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin "özsüt" markasını 1938'lerden günümüze taşıdığını, başta sütlü tatlılar olmak üzere her türlü tatlı ve benzeri yieceklerin üretimi ve satışıyla faaliyet gösterdiğini, ülkenin bu sektörde tanınmış kuruluşlarından olduğunu, "tatlımola" markasını da 09.06.2008 tarihinden muteber olmak üzere tatlılar ve yine bir kısım ürünler için adına tescil ettirdiğini, ayrıca 2001, 2003, 2004, 2005 yıllarında "özsüt", "sefer usta özsüt" ibareleri markaların müvekkili adına tescil edildiğini, bu kez "özsüt tatlı mola" markasının da tescili için Türk Patent Enstitüsü'ne başvurduğunu, 12.02.2009 tarihinde başvurunun Resmi Marka Bülteni'nde yayınlandığını, davalının 102486 ve 2003/37778 numaralı markaları dayanak göstererek yayına itirazı üzerine Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun hukuka aykırı bir surette sözü geçen markanın 29. sınıfa dahil olan "konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve" ve 30. sınıfa dahil "pastacılık ve fırıncılık mamülleri, tatlılar, toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri, şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler" için çıkarılma kararının verildiğini, müvekkilin "özsüt" ibareli markasının kullanım sonucu ayırdedicilik kazandığını, bu hususun mahkeme kararları ile dahi sabit olduğu, bu markanın yanısıra başka markalar kullanarak seri markalar oluşturduğunu belirterek Türk Patent Enstitüsü Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 2010-M-2143 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı Kaptanoğlu Gıda İnş. Tur. Oto. Orm. Ür. San. Tic. Ltd. Şti. vekili, davanın reddini istemiştir.
Davalı Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalılar vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce davalılar yararına bozulmuştur.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy