MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Gerede Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18.10.2012 tarih ve 2012/106-2012/499 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı tarafın, dava dışı STS İnş. Madencilik Ltd. Şti.'ye kiralanmış olan iş makinesinin, Tokat ilinden Adana ili Aladağ İlçesi'ne taşınması için anlaştıklarını, müvekkili tarafından taşıma ücreti olan 2.655 TL'nin davalı tarafın hesabına yatırıldığını, 28.06.2006 tarihinde iş makinesini taşıyan çekicinin yerden yüksekliği 4,50 metre olan bir demiryolu köprüsüne çarptığını, bunun sonucu iş makinesinin hasar gördüğünü, iş makinesinin tamir ücretinin davalı tarafça karşılandığını, ancak iş makinesinin şirkete gönderilmediğini, şirketin iş makinesini kendi imkanları ile 1.534 TL taşıma bedeli ödeyerek getirmek zorunda kaldığını ileri sürerek, müvekkili şirketin bu nedenle uğradığı kira kaybı olan 7.000 TL ile taşıma bedeli olan 1.534 TL toplamı 8.534 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalı taraftan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu talebin zamanaşımına uğradığını, davacının husumet ehliyetinin bulunmadığını, davacının davalıyı ibra ettiğini, olayın taşıyanın kusurundan ileri gelmediğini, istenilen taşıtma bedelinin fazla olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davalı taşıyıcının olayda ağır ihmal ve hilesinin bulunmadığı, ancak % 75 oranında kusurlu bulunduğu, davacı taşıtanın kâr kaybı için 2.500 TL, nakliye bedeli olarak 700 TL talep edebileceği, gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalının kusur durumuna göre 2.400 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.