MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.07.2004 tarih ve 200/237-2004/740 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı Ege Bank A.Ş.'nin 4. Levent Şubesi'ne 500.000,00 TL gönderdiğini, bu paranın diğer davalı ... Bankası mevduat hesabına alındığını ve dönem sonu 11.01.2000 tarihinde 567.684,93 TL olarak ödeneceğinin davalı Ege Bank A.Ş. tarafından kabul edilerek bu durumun yazı ile teyiden bildirildiğini, vade tarihinde paranın ödenmediğini belirterek 567.684,93 TL'nin 11.01.2000 tarihinden itibaren işleyecek yıllık %150 faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Ege Bank A.Ş. vekili, davalıların ayrı tüzel kişiliğe sahip bankalar olduğunu, 11.11.1999 tarihli yazının bir taahhüt olmayıp, yatırılan mevduatın Egebank Offshore Ltd.'den dönmesi halinde mevduat sahibine ödeneceğine dair bir teyit yazısı niteliğinde bulunduğunu, müvekkiline herhangi bir yükümlülük getirmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, davacı tarafça davalı bankaya gönderilen paranın Egebank Off Shore Ltd. hesabına aktarıldığı, davacının offshore bankasına yönelik talebinin isabetli olduğu ancak, davacının öncelikle off shore bankasından parasını tahsil yoluna gitmesi, tahsil edilememesi durumunda diğer davalıya yönelmesinin doğru olacağı, ayrıca davalı bankayı başlı başına yükümlülük altına sokmayan teyit mektubunun yetkili kişilerce imzalanmamış olduğu gerekçesiyle davalı Oyakbank A.Ş. hakkında zamansız açılan davanın reddine, diğer davalı Ege Bank Offshore Ltd. hakkındaki davanın kabulü ile 567.684,93 TL'nin 11.01.2000 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'nun 388 vd. ve hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren HMK'nun 297 vd. maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında gerekçeli kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması ve tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi gereklidir. Bu nedenle hükmün açık, anlaşılır, infaz edilebilir şekilde tesis edilmesi ve sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması ve ayrıca gerekçenin de hüküm fıkrasına uygun olması gerekmektedir. Zira, kararın hüküm fıkrası ile gerekçesi birbirine sıkı sıkıya bağlı olup, aralarında çelişki bulunmaması, birbirlerine uygun olması esastır.
Somut olayda, mahkemece davalılardan Egebank A.Ş.'nin 4. Levent Şubesi'nce verilen teyit mektubunun yetkili kişilerce imzalanmaması sebebiyle davalı bankayı sorumluluk altına sokmayacağı ve bu nedenle davalı Ege Bank A.Ş. ve onun külli halefi Oyakbank A.Ş. yönünden davanın reddine karar vermek gerektiği belirtildikten sonra ayrıca davacının evvela Ege Bank Off Shore Ltd.'ye müracaat etmesi, parasını alamadığı taktirde davasını Egebank'a (Oyakbank'a) yönelmesi gerektiği belirtilmiş, hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde ise bu kez, Oyakbank A.Ş. hakkında zamansız açılan davanın reddine karar verilmiştir. Bu durumda, mahkemenin gerekçe kısmında belirttiği red gerekçeleri birbiriyle çeliştiği gibi, teyit mektubunun davalı bankayı bağlamayacağı yönündeki gerekçesi karşısında gerekçe ile hüküm fıkrası arasında da çelişki mevcuttur. Bu nedenle, mahkemece Oyakbank A.Ş. hakkında verilen kararın çelişki içermeyen ve gerekçe ile hükmün uyuştuğu yeni bir karar verilmek üzere bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
2-Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.