MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.04.2011 gün ve 2009/777-2011/215 sayılı kararı onayan Daire’nin 26.12.2012 gün ve 2011/12881-2012/21588 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili Mey İçki Sanayi A.Ş., Özelleştirme İdaresi Başkanlığı ve Tekel Tütün Mamülleri A.Ş. arasında düzenlenen 27.02.2004 tarihli hisse satış sözleşmesi ile Alkollü İçkiler Sanayi A.Ş.'de bulunan kamu hisselerinin %100’nün müvekkiline devir edildiğini, 07.10.2004 tarihinde müvekkilinin unvanının Mey Alkollü İçkiler Sanayi A.Ş. olarak değiştirildiğini, davalı ile imzalanan hisse satış sözleşmesinin 5.2. maddesinde "13.02.2004 tarihi itibariyle şirkette ( Alkollü İçkiler San. A.Ş. ve Alkollü İçkiler Pazarlama ve Dağıtım A.Ş.'de 4857 sayılı İş Kanunu ve 1475 sayılı İş Kanunu'nun yürürlükteki maddeleri kapsamında çalışan kapsam içi personelin tamamının iş akitleri şirket ve Alkollü İçkiler Pazarlama ve Dağıtım A.Ş. tarafından feshedilmiş, kıdem ve ihbar tazminatları ile önceki yıllara ilişkin kullanılmamış yıllık izin ücretleri, Toplu İş Sözleşmesi'nin geçici 3. maddesi uyarınca ücret farkları ve diğer hakları şirket ve Alkollü İçkiler Pazarlama ve Dağıtım A.Ş. tarafından ödenmiş ve bu işçilerin tamamı 20.02.2004 tarihinde yeniden işe başlatılmışlardır." hükmüne yer verilerek, devir tarihinde müvekkil Alkollü İçkiler San. A.Ş.'de çalışan işçilerin davalı şirkete bağlı olarak geçen çalışma sürelerine ilişkin ihbar, kıdem tazminatları ve yıllık izin süresine ilişkin tüm işçilik alacaklarının ödendiğinin beyan ve tekeffül edildiğini, bu hüküm ile davalının işçilerin yeniden işe başlatıldığı tarihte yeni bir iş sözleşmesi ile ve sıfır kıdem ile işe başlatıldıklarını tekeffül ettiğini ancak, anılan madde kapsamında iş akti 13.02.2004 tarihinde feshedilen ve 20.02.2004 tarihinde tekrar iş başı yaptırılan Çanakkale Kanyak Fabrikası işçilerinden 18 işçinin 02.04.2004 tarihinde müvekkili aleyhine 1987-1993 dönemine ait yıllık izin ücretinin tahsili için dava açtığını, açılan davanın kabulle sonuçlanıp kesinleştiğini ve müvekkili tarafından toplam 69.564,50 YTL ödeme yapıldığını, yine İzmir İçki Fabrikası işçilerinden ...’a da açtığı dava sonucu toplam 4.447,83 YTL ödendiğini, ödenen miktarın tahsili için davalıya gönderilen ihtarın sonuçsuz kaldığını, davalının eyleminin hisse satış sözleşmesi 5.2. maddesi, İş Kanunu'nun 6. maddesi ve BK'nın 179. maddesine aykırı olduğunu ileri sürerek, fazlaya ait haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik toplam 74.012,33 YTL'nin 13.12.2005 tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 05.06.2007 tarihli ıslah dilekçesi ile toplam 102.694,31 YTL asıl alacak ve dava tarihine kadar işleyen 3.659,50 YTL faiz alacağı olmak üzere toplam 106.353,31 YTL'nın dava tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre, devir sözleşmesinde davalının devirden önceki işçi alacaklarının ödendiğini ve başkaca işçi alacağı bulunmadığını tekeffül ettiği, davacının dava dışı işçilere yaptığı ödemelerin işçilerin devir tarihinden önceki alacaklarına ilişkin bulunup, davalının sorumluluğunda olduğu, davacının bilirkişi ek raporuyla tespit edilen miktarda alacağını davalıdan istemeye hakkı bulunduğu gerekçesiyle taleple bağlı kalınarak 102.694,31 TL asıl alacak ve dava tarihine kadar işleyen 3.659,50 TL faiz alacağı olmak üzere toplam 106.353,31 TL alacaktan 74.012,33 TL'lik kısmının dava tarihinden, 28.681,98 TL'lik kısmının ıslah tarihi olan 07.06.2007 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 26.12.2012 günlü ilamıyla onanmıştır.
Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy