MAHKEMESİ : ANADOLU FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Anadolu Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.05.2012 tarih ve 2009/57-2012/175 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının 2004/09... nolu "" ibareli markayı kendi adına TPE nezdinde tescil ettirdiğini, 556 sayılı KHK m. 7 ve 8 kapsamında markanın tescilinin mümkün olmadığını, "mobil" ibaresinin gerek ülkemizde gerekse dünya çapında iletişim sektörü ile özdeşleşmiş, sektörde herkesçe kullanılan, bilinen ve tercih edilen bir ibare olduğunu, davalının kötü niyetli tescilinin yanıltıcı nitelikte bulunduğunu belirterek davalı markasının hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, "" ibareli markanın müvekkili tarafından uzun süredir sektörde kullanılarak ayırtedicilik kazandırıldığını, müvekkilinin marka üzerinde öncelikli hak sahibi olduğunu, davacının müvekkilinin markasından uzun zamandır haberdar olup, sessiz kalma yolu ile hak kaybına uğradığını, davacının kötüniyetli olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıya ait "" markasında yer alan mobil kelimesinin telekomünikasyon alanında kullanılan yaygın bir kelime olduğu, ancak davacı markasının tescil edildiği mal ve hizmetlerin tamamı bakımından yapılan değerlendirmede, mobil kelimesinin yaygın olarak kullanılan cins isim olarak kabul edilemeyeceği, davalı markasının bir bütün olarak değerlendirileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, dava konusu markanın tescil edildiği haliyle bir bütün olarak korunacak olmasına ve marka kapsamında yer alan ''mobil'' kelimesi üzerinde özellikle haberleşme hizmetleri alanında davalı yararına tekel hakkı sağlamasının mümkün bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.