MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/12/2012 tarih ve 2012/73-2012/251 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, asıl ve birleşen davasında, davalı şirketçe “OPAT” ibareli markanın tescili için yapılan başvuruya, müvekkilince “OPAR+şekil” markası ile iltibasa yol açabilecek derecede benzer olduğundanbahisle yapılan itirazın, diğer davalı TPE Başkanlığınca reddedildiğini ileri sürerek, TPE YİDK’nın 2007-M-5834 sayılı kararının iptali ile OPAT marka başvurusunun tescilinin reddini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.
Davalı TPE Başkanlığı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 16.12.2011 gün ve 2010/6459-17162 Easas ve Karar sayılı ilamı ile bozulmuş, mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak alınan bilirkişi raporunda YİDK kararının iptali koşullarının oluştuğu belirtildiği ancak mahkemece, tarafların markalarında her ne kadar ilk üç harf aynı ise de, kısa harfli marka olmaları nedeniyle sonda yeralan “T” ve “R” harflerinin markaları farklılaştırdığı, davalı markasının “orijinal parça/ yedek parça” anlamını telmih etmesi nedeniyle 12. sınıftaki mallar yönünden tanımlayıcılığa yakın bulunduğu, tüketici grubunun bilinçli tüketiciler olduğu da dikkate alındığında, markalar arasında KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, ayrıca
başvuru markasının davacı markasındaki renk ve şekil unsurundan da yoksun olduğu, davacı tarafça markalarının tanınmış marka olduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 24,30 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy