MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/10/2010 gün ve 2006/277-2010/261 sayılı kararı bozan Daire’nin 18.12.2012 gün ve 2011/277-2012/21362 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacılar vekili, davalının müvekkillerinin ortağı olduğu şirkette bir dönem müdürlük görevi yaptığını ve 07.02.2006 tarihinde istifa ettiğini, ayrıldığı gün şirket ile aralarında hesaplaşıldığını, delil olarak sundukları taahhütname başlıklı belgede müvekkillerine 31.959 TL borcunun olduğunu ve en kısa zamanda borcunu ödeyeceğini kabul ve taahhüt ederek bu belgeyi imzaladığını ancak, yapılan görüşmelere rağmen ödemeye yanaşmadığını, ayrıca davalı hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2006/11743 hazırlık dosyasında zimmet nedeniyle suç duyurusunda bulunduklarını ileri sürerek, şimdilik 31.959 TL’nın 07.02.2006 tarihinden işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı tarafın dayandığı 07.02.2006 tarihli taahhütnamenin müvekkili tarafından düzenlenmediğini, müvekkilinin şirketteki müdürlük görevi gereği şirkete ait banka hesaplarından para çekmeye yetkili olduğunu, aynı zamanda davacı şirketin yönettiği ... ve ... bölgesindeki sitelerde yönetim hizmetlerinden de sorumlu olduğunu, ihtiyaç halinde bankalardan para çekebilmesi için aralarındaki güven ilişkisi nedeniyle boş kağıda (açığa) imzalayarak diğer bölgelere göreve gittiğini, boş kağıtların gerektikçe doldurarak şirket adına bankadan muhasebeciler tarafından çekildiğini, taahhütname başlıklı belgenin bu şekilde verilip daha sonra müvekkilinin bilgisi dışında doldurularak düzenlenip düzenlenmediğinin bilirkişiler tarafından tespit edilebileceğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.
Bu kez davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacılardan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.