MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAİ HAKLAR MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesi’nce verilen 17/07/2012 tarih ve 2011/150-2012/158 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 1999/011612 tescil numaralı “MYNET”, 1999/0111611 tescil numaralı “MYNET + Şekil” ve 2007/00551 tescil numaralı “MAYNET” ibareli markaların ve 1999 yılından itibaren faaliyet gösteren, alan adlı internet sitesinin sahibi olduğunu, davalılarca müvekkilinin bilgisi dışında “”, “” ve “” alan adlı internet sitelerinin kullanıldığının tespit edildiğini, bu durumun müvekkilinin marka haklarına tecavüz teşkil ettiğini ve üçüncü şahıslar nezdinde anılan sitelerin müvekkilce işletildiği izlenimi yarattığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilinin unvanına, mali haklarına ve marka hakkına tecavüzün durdurulması için, davalılar adına tescilli anılan internet sitelerini kullanmaktan men'ini ve alan adlarının davalılarca kullanılmaması için sitelerin erişime engellenmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, müvekkiline ait “www.M”, “www.M” adlı siteler ile davacı tarafın site isminin farklı olduğunu, müvekkilince kendi isim ve soyisminin baş harflerinin kullanıldığını, müvekkilinin internet sitesinin logosunun ve site içeriğinin de farklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı ..., davaya konu sitenin kendisine ait olduğunu ve sohbet amaçlı olarak açtığını, davacı tarafça kendisine herhangi bir uyarıda bulunulmadığını, aynı isimde bir çok sitenin bulunduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; iddia, savunma ve aynı mahkemenin 2011/44 D. İş dosyası ile alınan bilirkişi raporuna göre, davacı tarafa ait markanın davalılara ait alan adının ayırt edici unsuru olarak kullanıldığı, davacının markasının yer aldığı alan adı ve internet sitesinin internet ortamında uzun süreden beri kullanılıyor olması nedeniyle belli bir tanınmışlığa eriştiği, dava konusu kullanım şeklinin yaratacağı iltibas nedeniyle davacı tarafta müşteri kaybına neden olacağı, davalı tarafça ticari potansiyeli olan böyle bir siteyi her an ticari faaliyetleri için kullanma veya devretme olanağı da bulunduğundan davacının marka hukuku ve haksız rekabet hükümlerine dayanarak siteye erişimin engellenmesini ve Türkiye'de kullanımın önlenmesini istemekte hukuki yararının olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalı ... adına tahsisli “” ile “” ve diğer davalı ... adına tahsisli “” alan adlı internet sitelerini Türkiye'de kullanımının men edilmesine ve sitelere erişimin engellenmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 19/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.