MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 44. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.01.2013 tarih ve 2011/332-2013/6 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve borcu üstlenen TMSF vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 18.562 TL'nin altında bulunduğundan HUMK'nın 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Müvekkilince 16.000.00 TL mevduatın davalı Bankaya devrinden önce Egebank‘a vadeli mevduat olarak yatırıldığını, 21.12.1999 tarihinde banka yönetimine BDDK tarafından el konularak yönetiminin TMSF'ye devredildiğini, anılan bankanın önce Oyakbank A.Ş. ile birleştirilip daha sonra ING Bank'a satıldığını, müvekkilince yatırılan mevduatın Egebank yönetimi tarafından KKTC'de paravan olarak kurulan dava dışı Ege Bank Off Shore Ltd. adına paravan bir hesaba aktarıldığını bu durumdan davalı bankaya TMSF tarafından el konulması üzerine müvekkilince haberdar olunduğunu, yatırılan paranın off shore hesabında bulunması nedeniyle garanti kapsamında olmadığından müvekkiline ödeme yapılmadığını, paranın banka yönetimince Demirel Grubuna ait şirketlere aktarıldığını, davalı banka yöneticilerinin İstanbul 1 Ağır Ceza Mahkemesi'nde yargılandıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 16.000.00 TL mevduat alacağının davalı bankadan hükmen tahsili ile paranın bankaya yattığı tarihten vade sonuna kadar akdi faiz, vade sonundan fiili ödeme tarihe kadar ise 3095 sayılı kanunun 2/3. maddesi gereğince akdi faizden az olmamak üzere temerrüt faizi yürütülmesini talep ve dava etmiş.
Davalı ve ihbar olunan TMSF vekili, müvekkilince sadece havale talimatının yerine getirildiğini, müvekkili banka ile dava dışı Egebank Off Shore Ltd'nin farklı tüzel kişiliklere sahip olması nedeniyle davanın öncelikle husumet yönünden reddinin gerektiğini, BK’nın 31. maddesinde öngörülen bir yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, İstanbul Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülen davada müvekkili bankanın suçtan zarar görmesinden dolayı müdahil durumunda bulunup dava konusu alacaktan sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, 13.12.2009 tarihinde davalı bankaya yatırılan ve off shore hesaba havale edilen 16.000.00 TL’nin davalı bankaya ait merkez şubede bulunan 1529125 numaralı hesapta toplandığı, kayıt üzerinde yurtdışında faaliyet gösteren Egebank Off Shore Ltd. Şirketine gönderilmiş gibi gösterilen paraların hiçbirinin böyle bir şirkete gönderilmediği, mudilerden toplanan paraların davalı banka yöneticisi ve hakim ortağı Yahya Murat Demirel'e ait şirketlere usulsüz krediler sağlanmak suretiyle tüketildiği, her iki şirket arasında organik bağ bulunduğu, davalı banka yöneticisi ve hakim ortağı Yahya Murat Demirel ve bazı banka yöneticilerinin bankayı aracı kılmak suretiyle mudileri dolandırdığı hususunda haklarında açılan kamu davasında yapılan yargılama ve soruşturmalar neticesinde suçun sabit olduğunun belirlendiği, ceza mahkemesinde yapılan yargılama sırasındaki maddi vakıaların varlığına ilişkin tespitlerin ve sübut sonuçlarının BK'nın 53.maddesi kapsamında hukuk mahkemesini de bağlayacağı, davalı banka yöneticilerinin sabit olan eylemleri nedeniyle davalı bankanın TTK'nın 321/son, 336/2 maddeleri gereğince sorumlu tutulması gerektiği, davalı bankanın %100 kusurlu olduğu, davacının herhangi bir müterafık bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 16.000,00 TL'nin 13.12.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı ve üstlenen davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili ile borcu üstlenen TMSF vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekili ile ile fer’i müdahil TMSF vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Ancak, mahkemece borcu üstlenen TMSF'ye devredilen davalı Bankanın harçtan muaf olduğu unutularak hükmün ikinci fıkrasında harcın davalı ING Bank'tan tahsiline karar verilmesi ve dört numaralı bentte peşin harcın yargılama giderine dahil edilmesi doğru olmamış ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ve borcu üstlenen TMSF vekillerinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm bölümünün ikinci fıkrasının hükümden çıkartılarak yerine “Peşin alınan 237,60 TL harcın, kararın kesinleşmesi ve talep halinde davacıya iadesine” cümlesinin eklenmesine, ayrıca hüküm bölümünün dördüncü fıkrasının hükümden çıkartılarak yerine “Davacı tarafından yapılan 1.500.00 TL bilirkişi ücreti ve 66.00 TL sair masraftan oluşan toplam 1.566.00 TL yargılama giderinin davalıdan tahsiline” cümlesinin eklenmesine, hükmün belirtilen şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ...ye iadesine, borcu üstlenen TMSF harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.