MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.06.2011 gün ve 2010/219-2011/198 sayılı kararı onayan Daire’nin 26.12.2012 gün ve 2011/12497-2012/21584 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin "YUVA+şekil" ibaresini 30. sınıfta bir kısım emtida marka olarak tescil ettirmek istediğini, müvekkilinin YUVA esas unsurlu markalarına dayanarak başvuruya yaptığı itirazın TPE YİDK tarafından niahi olarak reddedildiğini, oysa davalının markasının tescili halinde müvekkilinin "YUVA" esas unsurlu markalarına iltibas doğuracağını, öte yandan müvekkilinin YUVA ibareli markasının tanınmış marka olup, başvurunun tescili halinde davalının müvekkili markasının tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını, başvurunun kötü niyetli olduğunu, markanın tescili halinde haksız rekabete yol açacağını ileri sürerek, TPE YİDK’nun 09.06.2010 tarih ve 2010-M-1712 sayılı kararının davacının itirazının reddine ilişkin kısmının iptaline, tescil edilmiş olması halinde davalının markasının hükümsüzlüğünün tespiti ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, markaların ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, ancak aynı veya benzer türden mal ya da hizmetlerin başvurudan çıkartıldığını, dava konusu edilen mal ve hizmetler bakımından benzerlik ve iltibas bulunmadığını savunmuştur.
Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin başvurusunun kurumca kısmen reddedildiğini, ancak 30. sınıfta “kahve, kakao, kahve veya kakao esaslı içecekler, dondurmalar, yenilebilir buzlar.” için tesciline karar verildiğini, davacı markalarıyla müvekkilinin markalarının işaret olarak ve kapsamlarındaki mallar bakımından benzer olmadığını, davacı markasının tanınmış marka olmadığı gibi, kötüniyet iddiasının da geçerli olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen karar davalılar vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez, davalı şirket vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı şirketten alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy