MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24.01.2013 tarih ve 2012/372-2013/41 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin, davalıdan 25.12.2006 tarihli sözleşme ile 36 ay vadede geri ödemeli kullandığı araç kredisinin 2007 yılı içindeki 12 aylık taksitlerini düzenli olarak ödedikten sonra kalan 2008 ve 2009 yıllarına ait 24 adet taksitin tamamını 05.12.2007 tarihinde nakden ödediğini, müvekkilinin ödeme yaparken erken ödeme indirimi yapılmasını istediğinde davalının bu talebin borcun tamamının ödenmesinden sonra değerlendirileceğini söylediğini ancak yapılmadığını, davalının erken ödeme halinde hem faizde hem de komisyonda indirim yapmak zorunda olduğunu, iadesi gereken faiz ve komisyon miktarının 30.000,00 TL tuttuğunu ileri sürerek; fazlayı talep hakkı saklı kalarak 23.000,00 TL alacağın 05.12.2007 tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; ıslah dilekçesiyle talebini 6.090,84 TL artırarak 29.090,84 TL alacağın 05.12.2007 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının kredi sözleşmesine göre hesaplanan erken kapatma rakamını itirazi kayıt ileri sürmeden ödediğini ve bu nedenle davacının bir alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulüne, 5.902,02 TL'nin 21/02/2008 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 303,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.