MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.12.2012 tarih ve 2012/55-2012/217 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2010/10163 kod numaralı “DETAYSOFT – DETAY DANIŞMANLIK HİZMETLERİ SAN. VE DIŞ TİC. A.Ş.” ibareli marka başvurusunun davalı şirketin yayına itirazı sebebiyle reddedildiğini, müvekkilinin bu karara karşı yaptığı itirazın da reddedildiğini, müvekkilinin marka başvurusunun reddine gerekçe olarak gösterilen 2002/18957 sayılı DETAY PATENT OFİSİ VE DANIŞMANLIK ŞEKİL ibareli davalı markasının benzer olmadığını, işbu markanın 35, 41 ve 42. sınıflarda tescilli olduğunu, müvekkilinin marka başvurusunun ise sadece 42. sınıfı kapsadığını, markaların benzer sayılmasının DETAY ibaresinden kaynaklandığını, oysaki DETAYSOFT ve DETAY PATENT ibareleri arasında herhangi bir benzerlik bulunmadığını ileri sürerek, TPE-YİDK'nin kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, davacı marka başvurusu ile davalı şirket markasının 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi anlamında benzer olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, müvekkili şirket markası ile davacı marka başvurusunun 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi anlamında benzer olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre, davacının 2010/10163 sayılı DETAYSOFT ibareli marka başvurusu ile davalının Detay Patent Ofis ve Danışmanlık Ltd. Şti. markasının 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzer olduğunu, aynı ve/veya benzer türden mal ve hizmetlerde kullanılmaları halinde markaların halk tarafından karıştırılma ihtimalinin yüksek olduğunu, bu anlamda; davacı marka başvurusunun hizmet listesi ile davalı markasının hizmet listesinin 42. sınıf itibariyle “aynı/aynı tür” olduğunu, davalı başvurusunun kapsadığı tüm hizmetlerin davalı markası kapsamında bulunduğunu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy