MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/01/2013 tarih ve 2011/431-2013/52 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili tarafından çekilen eser niteliğindeki fotoğrafın davalı ... tarafından yayınlanan dergide izinsiz olarak yayınlandığını bu suretle eser sahipliğinden kaynaklanan manevi ve mali haklarının zedelendiğini ileri sürerek ıslahla birlikte FSEK'nın 68/3 maddesi gereğince 10.500 TL maddi tazminatın reeskont faiziyle, FSEK'nın 86. maddesi ve BK'nın 49. maddesi uyarınca da 3.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep dava etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu fotoğrafın FSEK'nın 4. maddesi anlamında eser olmadığını, fotoğrafın yayınlandığı derginin ücretsiz olarak Beylikdüzü'nün tanıtımı için yayınlandığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu fotoğrafın eser mahiyetinde olduğu ve izin alınmadan davalı tarafından yayınlandığı, FSEK 68 f-1 uyarınca söz konusu fotoğrafın değerinin 3.500 TL olduğu, aynı zamanada davacının manevi haklarından olan umuma arz yetkisi de ihlal edildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile FSEK 68/3 uyarınca 10.500 TL'nin 10.000 TL'sına temerrüt tarihi olan 08/08/2011 tarihinden, 500 TL'sına ıslah tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle ve 3.000 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Ancak; davalı taraf tacir olmadığından mahkemece yasal faize hükmedilmesi gerekirken reeskont faize hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, anılan hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca kararın düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, mahkeme kararının hüküm bölümünün (1) nolu bendinde yer alan "reeskont" ibaresinin karardan çıkartılarak yerine "yasal" ibaresinin eklenmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.