Taraflar arasında görülen davada verilen 28/12/2012 tarih ve 2009/479-2012/1450 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 19.09.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin %10 paya sahip ortağı iken Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşen 10/04/2008 tarih, sayılı ilamı ile davalı şirketten çıkmasına karar verildiğini, anılan kararda çıkma payına hükmedilmediği için şirketin isim hakkı ve piyasa değeri dahil tüm malvarlığı tespit edilerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 25.000 TL çıkma payının faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, 01.11.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile toplam 146.918,96 TL’nin tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının çıkma payının 25.000 TL olarak karar bağlanmasını istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının çıkma payının kesinleşen çıkma karar tarihine göre hesaplanması gerektiği, bilirkişi heyetinde yer alan çıkma payının 146.918,96 TL olduğunu bildirmiş iseler de bu bilirkişilerin sadece çıkma tarihi itibariyle şirket varlıklarının mevcut değerlerinin tespiti ile görevlendirilip mimar ve makina mühendisi olmaları nedeniyle çıkma payı hesabında uzman olmadıkları, heyette yer alan yeminli mali müşavir hesap yöntemine itibar edildiği, çıkma tarihi olan 10/04/2008 tarihinde davalı şirketin rayiç değeri ve öz kaynakları toplamı 212,558,96 TL olup çıkma payının 21.558,96 TL hesaplanmasına rağmen davalı vekili 30/10/2012 tarihli dilekçesi ile davacının çıkma payının 25.000 TL olarak karara bağlanmasını kabul ettiğinden bu meblağa hükmedilmesi gerektiği kanaatiyle davanın ıslah edilmiş haliyle kısmen kabulü ile 25.000,00 TL çıkma payının çıkmaya izin karar tarihi olan 10.04.2008 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, bakiye talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.