MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.09.2011 gün ve 2010/367-2011/292 sayılı kararı bozan Daire’nin 10.01.2013 gün ve 2011/15502-2013/461 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin 17. ve 19.sınıflar için 2009/20326 sayılı "..." ibareli marka başvurusu üzerine müvekkilinin "..." ibareli markalarını dayanak göstererek yaptığı itirazın TPE YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, oysa “..." ibaresinin tescili halinde müvekkiline ait "..." ibareli marka ile karışıklığa yol açacağını, müvekkiline ait "..." markasının tanınmışlığından ve itibarından haksız olarak yararlanacağını ve markanın itibarını zedeleyeceğini ileri sürerek, TPE YİDK’nun kararının iptaline, başvurunun tescil edilmesi halinde hükümsüzlüğünün tespiti ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davacının itiraza mesnet markalarının esas unsurunun “...” ibaresi olduğu, başvuruda ise asli unsurun “...” şeklinde bir bütün olarak öne çıktığı, başvurunun davacı markalarının esas unsurunu herhangi bir değişikliğe uğratmadan bünyesinde ve esas unsurun bir parçası olarak barındırdığı ve dolayısıyla davacıya ait seri markalardan biri/devamı şeklinde algılanma riskinin bulunduğu, davalının marka başvurusunun 17. ve 19.sınıfları, davacının itiraza dayanak markalarının ise 3., 4., 6., 7., 8., 9., 10., 11., 12., 13., 14., 15., 18., 20., 22., 25., 27., 28., 34., 35., 36., 37., 39., 40., 41., 42., 43., 44., 45.sınıfları kapsadığı, davacının markasının listesinde 35.sınıftaki “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri”nin de yer aldığı, davacının markalarının kapsamında perakendecilik hizmetine bir sınırlama getirilmediği dikkate alındığında davacının ... markası altında davalı markası kapsamında yer alan 17. ve 19. sınıftaki tüm ürünlerin perakende satışını yapma hakkının bulunduğu, davalı başvurusu kapsamında yer alan tüm ürünlerin 35.sınıftaki perakendecilik hizmetine konu olabilmeleri nazara alındığında bu ürünlerin tamamı ile davacıya ait markalarda yer alan söz konusu hizmet arasında ilişki/benzerlik bulunduğu, markalar arasında başvuru kapsamının tamamı yönünden 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas riski bulunduğu, davacının “...” markasının 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesi anlamında tanınmış marka olduğu, davalının 17, 19 ve 35. sınıfları kapsayan 2004/45059 sayılı "..." markasının başvuru tarihinin 30.12.2004, tescil tarihinin 09.03.2006 olduğu, 17. ve 19. sınıfları kapsayan 2004/45060 sayılı “...” ibareli markasının başvuru tarihinin 30.12.2004, tescil tarihinin ise 19.12.2005 olduğu, dava konusu başvurunun müracaat tarihi 20.04.2009 olup davalı şirketin markalarından kaynaklanan müktesep hakkının 20.04.2009 tarihine göre değerlendirilmesi gerektiği, davalı tarafın önceki markalarının davalının davaya konu müracaatı yaptığı dönemde aleyhine hükümsüzlük talebi ikame edilme süresinin bulunduğu, davacı tarafça söz konusu markaların hükümsüzlüğünün tespiti istemli dava açılmış olduğundan davalının 20.04.2009 tarihi itibari ile henüz önceki tarihli markalarına dayanmak sureti ile müktesep hakkının bulunduğunun söylenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne dair tesis edilen karar, davalılar vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce ilamda belirtilen nedenlerle karar bozulmuştur.
Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy