MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.02.2013 tarih ve 2012/36-2013/34 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin temizlik ve hijyen sektöründe dünya lideri olduğunu, TPE nezdinde "DIVERSEY" marka başvurusunun 01, 03, 05, 07, 21, 37 ve 41. sınıflarda yer alan mallar ve hizmetler yönünden ilana çıkartıldığını, davalının "DİVERS" markasını mesnet göstererek yaptığı itiraz reddedilmiş ise de, bu karara itiraz üzerine TPE YİDK tarafından başvurunun 03 ve 05. sınıfta yer alan mallar yönünden kısmen reddedildiğini, YİDK'nın aldığı yeni kararla maddi hata yapıldığını belirterek çıkartılan malar listesine "ticari çamaşırhane için mikrop öldürücü (antiseptik) deterjanları eklediğini, markaların benzer olmadığını, müvekkili markası tanınmış olduğundan, taraf markalarının hitap ettikleri tüketici kitleleri de farklı olduğundan markaların karıştırılmayacağını ileri sürerek, TPE YİDK'nın 28.11.2011 tarih ve 2011-M-4527 sayılı kararı ile maddi hatanın düzeltilmesi amacıyla verilen 07.12.2011 tarih ve 2011-M-4527 sayılı kararların iptalini, 03 ve 05. sınıf mallar bakımından tescil işlemlerinin devamını talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı vekili, taraf markalarının ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapamına göre, davacı başvurusundan çıkartılan malların tamamının davalının tescilli markası kapsamında yer aldığı, taraf markalarının da sesçil ve görsel olarak yüksek düzeyde benzedikleri, başvurudan çıkartılan mallar arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, davacının markasını tanınmış hale getirdiğini kanıtlayamadığı, TPE'nin resen yeni bir karar alarak başvuru kapsamından ilave mallar çıkarmasının sonuca etkili görülmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Ancak, taraflar arasındaki uyuşmazlık 556 sayılı KHK'nın 53. maddesine dayalı TPE YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. Davacı tarafın marka başvurusuna karşı yapılan itirazı değerlendiren TPE YİDK'nın 28.11.2011 tarihli kararında işaretlerin benzer olduğundan bahisle başvurunun kısmen reddine karar verilmiştir. Daha sonra aynı kurulca alınan 07.12.2011 tarihli ek kararla da 28.11.2011 tarihinde verilen kararın tekrar incelenmesi sonucunda itiraza dayanak markanın malları ile aynı tür mallar olan "ticari çamaşırhane için mikrop öldürücü (antiseptik) deterjanlar"ın maddi hata sonucu sehven belirtilmediğinin tespit edildiği gerekçesiyle karar yeniden düzenlenmiş ve söz konusu ürünler yönünden de başvurunun reddine karar verilmiştir.
5000 sayılı Türk Patent Enstitüsü Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun'un 10. maddesi uyarınca Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun kararları Enstitünün nihai kararıdır. Yine Türk Patent Enstitüsü Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu Yönetmeliğinin 7. maddesine göre de kurul kararlarına karşı itiraz mümkün olmayıp, ancak maddi hataların düzeltilmesi talep edilebilir. Somut uyuşmazlıkta ise TPE YİDK'nın ikinci kez oluşturduğu 07.12.2011 tarihli karar, nihai olarak verdiği 28.11.2011 tarihli kararda yapılmış bir maddi hatanın düzeltilmesi niteliğinde olmayıp, söz konusu ilk kararın kapsamını genişletecek nitelikte olduğundan, nihai karar verildikten sonra oluşturulan söz konusu kararın iptali gerekir. Bu bakımdan, aksine düşünce içeren bilirkişi raporuna itibar edilmek suretiyle davanın 07.12.2011 tarihli TPE YİDK kararının iptaline yönelik uyuşmazlık bakımından da reddi doğru görülmemiş, kararın davacı yararına bozulmasını gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz tirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy