MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ...1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.02.2013 tarih ve 2011/389-2013/107 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin ticari amaçlı öğrenci ve personel taşımacılığı yapmak üzere davalı bankadan 33.000,00 TL tutarında taşıt kredisi kullandığını, ayrıca 74425 ve ... numaralı hesabının da açıldığını, davalı bankanın, müvekkilinden taşıt kredisinin verildiği tarih olan 26.02.2007 tarihli, imzalı boş senet aldığını, bu senedin vade tarihinin “05.04.2010” ve bedelinin “55.000,00 TL” olarak yazılarak müvekkili aleyhine icra takibi başlatıldığını, müvekkilinin kredi için ödenmesi gereken miktardan fazla ödeme yaparak kredi hesabı kapattığını belirterek şimdilik müvekkilinin, davalıya 15.000,00 TL borçlu olmadığının tespiti ile ödeme nedeniyle bu miktarın ödendiği tarihlerden itibaren faizi ile birlikte davalıdan istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı banka tarafından davacıya 26.02.2007 tarihinde 55.000,00 TL tutarında genel kredi sözleşmesi imzalatılarak, 48 ay vadeli 33.000,00 TL'lik taşıt kredisi kullandırıldığı, davacının ilk 8 aylık taksit tutarlarını düzenli olarak ödediğini, sonraki aylarda gecikme olması üzerine davalı bankanın, davacıya ihtarname göndererek hesabı kat ettiği, hesap kat tarihindeki banka alacağının 25.161,08 TL'lik kısmının taşıt kredisinden, 5.152,41 TL'lik kısmının da kredili mevduat hesabı kredisinden kaynaklandığını, davalı bankanın hesap özetlerini ayrı ayrı göstermesi gerekirken bunu yapmadığını, davacının fazla ödeme miktarının 2.785,57 TL olduğunu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2.785,57 TL'nin dava tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan istirdadına karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 143,65 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.