MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/01/2013 tarih ve 2012/86-2013/3 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, iş kolu ile ilgili sektörde uzun yıllara dayanan ticari hayatı ve itibarı olan müvekkilinin 2003 yılında davalı banka ile kredi sözleşmesi imzaladığını ve 2009 yılına kadar çeşitli dönemlerde kredi kullandığını, son olarak 08/12/2010 tarihinde 150.000 TL kredi kullandığını ve bu krediyi de 2 gün sonra kapattığını, ancak davalı bankanın kullanılan başka bir kredi olmamasına rağmen müvekkilinden çeşitli ücretler talep ettiğini, bunun bankaya bildirilmesine ve bankanın da yanlışlık olduğunu belirtmesine rağmen durumun davalı tarafından Merkez Bankası'na bildirildiğini, bunun üzerine müvekkilinin ihtirazı kayıtla talep edilen 4.190 TL'yi davalıya ödediğini, davalının bu tutumu nedeniyle müvekkilinin ticari itibarının zedelendiğini ileri sürerek 4.190 TL maddi ve 150.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin haksız ücret talebinde bulunmadığını ve davacının manevi tazminat talep edemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı bankanın 08.12.2010 ile 10.12.2010 tarihleri arasında davacı şirkete kullandırmış olduğu 150.000 TL'lik rotatif kredi nedeniyle, davacının ödeme tarihi olan 11.01.2012 tarihi itibariyle faiz ve BSMV den kaynaklı toplam 375,99.-TL alacaklı olduğu, ancak davalı banka bu tutara karşın davacı şirketten 4.190 TL tahsil ettiği gerekçesiyle 3.896,75 TL'nin 11.02.2012 tarihi itibariyle ticari faizi ile birlikte davalı bankadan alınıp davacıya ödenmesine, davacının manevi tazminat talebinin koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle de manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 09/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy