MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Hasımsız olarak görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/11/2011 tarih ve 2011/519-2011/537 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, 24.7.2011 tarihinde müvekkilinin işyerinde meydana gelen yangın sonucu müvekkili şirkete ait ortaklık pay defteri, karar defteri, defter-i kebir, yevmiye defteri, envanter defteri, 127001-132000 numaralı beşbin adet fatura ve 013001-018000 numaralı 5000 adet irsaliyenin zayi olduğunu, yangın raporunun 5.8.2011 tarihinde alınması ve şirket evrakının muhasebecide bulunduğunun düşünülmesi nedeniyle herhangi bir girişimde bulunulmadığını ileri sürerek müvekkilinin 2011 yılına ait belirtilen ticari belgelerinin zayi olduğu hususunda zayi belgesi verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece iddia ve tüm dosya kapsamına göre;yangın raporuna göre olayın 24.7.2011 tarihinde meydana geldiği, davacı şirket yetkilisi İsmail Demir’in tahkikat evrakı arasında yer alan 25.7.2011 tarihli ifadesinden ziyaı 24.7.2011 tarihinde öğrenmiş olduğunun anlaşıldığı, TTK'nun 68. maddesine göre tacirin ziyaı öğrendiği tarihten itibaren onbeş gün içinde dava açması gerekirken hak düşürücü süre geçtikten davanın açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.