MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 30. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/10/2011 gün ve 2011/134-2011/26 sayılı kararı düzelterek onayan Daire’nin 26.02.2013 gün ve 2012/3491-2013/3405 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkillerinin müşterek murisi olan ..'ün Egebank ... Şubesi'ndeki hesabına 10.12.1999 tarihinde 130.000 TL'yi 11.1.2000 vadeli olarak davalı banka çalışanlarının yönlendirmesi sonucu ve verilen güvence nedeniyle yatırıldığını, müvekkiline ... A.Ş. mevduat cüzdanı verildiğini, mevduatının Off Shore yapıldığını, davalı ...'a TMSF tarafından el konulduğunu, yatırılan paranın güvenceli hesapta bulunmaması nedeniyle ödenmediğini, ... Ltd. Şti.nin hayali paravan bir banka olduğunu ileri sürerek, 130.000 TL'nin 10.12.1999 tarihinde itibaren %80 faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece toplanan kanıtlara göre, her ne kadar davacı yazılı talimatı ile parasının KKTC.'de yerleşik ... Bankasına havale edilmesini istemiş ise de, para davalı bankanın ... Şubesi nezdindeki hesabına havale edildiği, ancak havale görüntüsü yapılan mevduat yurt içinde kaldığı,... Bank'ın sadece kağıt üstünde tabela görüntüsünden ibaret olduğu, tüm işlemlerin davalı banka nezdinde yürütüldüğü, davacı alacağının yurt içine yatırmış oldukları mevduat gibi değerlendirilmesi gerektiği, güven ve itibar kurumu olan bankaların, aldıkları mevduatları sahtecilere karşı özenle korumak zorunda oldukları, 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun 10/3. maddesi hükmü uyarınca mevduat sahiplerinin mevduatlarını geri alma haklarının hiçbir suretle sınırlandırılamaz şeklindeki açık hükmü gereği davalı bankanın davacının mevduatını koruma borcu altında olduğu gerekçesiyle, 130.000 TL'nin 10.12.1999 tarihinden itibaren avans faizi ile davalılardan alınarak davacılara verilmesine dair tesis edilen karar, davalılar vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizce düzeltilerek onanmıştır. Davalılar vekilleri, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılardan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 18.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy