Taraflar arasında görülen dava verilen 26.02.2013 tarih ve 2011/279-2013/24 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin markalarının vemarkalı ürünlerin ambalajına ilişkin tasarımının bulunduğunu, " markasının tanınmış olduğuna dair kararının olduğunu, davalının, davacının markaları ve tasarımı ile renk, şekil, sözcük, yazı biçimi bakımlarından, diğer markası yönünden de ibaresi bakımından ayırt edilmeyecek derecede benzer olan 1500+şekil ibareli markayı kendi adına benzer hizmet sınıfında tescil ettirdiğini, markalar arasında iltibas riskinin bulunduğunu, davalının, müvekkiline ait markanın tanınmışlığından yararlanmış olacağını, markanın ayırt edici karakterinin zedeleneceğini, davalıya ait marka tescilinin kötü niyetli olduğunu ileri sürerek davalı markasının hükümsüzlüğü ile marka ve tasarım hakkına tecavüzü tespitini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taraf markalarının benzer olmadığını, tescilli oldukları sınıfında farklı olduğunu, karıştırılma ihtimali bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacını ibareli markasının tanınmış olduğu, davacının markasının asli unsuru olan çatı şekline benzeyen geometrik şeklin, logo ve kırmızı beyaz renk kombinasyonun davalı markasında aynen yer aldığından, davalı ürününü gören ortalama tüketicinin, davacı ile davalı arasında işletmesel bir bağlantı bulunduğu, davalıya ait markanın, davacının seri markalarından bir başkası olduğu izlenimine kapılabileceği bu nedenle karıştırma ihtimali bulunduğu, 556 sayılı Kanun'un 8/4. maddesindeki şartların da oluştuğu, davacının tanınmış markasındaki asli unsurların davalı markasında bulunması ve davacının bareli (kısmen farklı sınıfta olsa da) markasının varlığı
.../...
-2-
karşında, davalının marka tescilinin kötü niyetli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı markasının hükümsüzlüğüne, hükümsüz kılınıncaya kadar tescile dayalı kullanım, tecavüz teşkil etmeyeceğinden davacının marka ve tasarım hakkına tecavüzün tespiti talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.