MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/03/2011 tarih ve 2009/261-2011/55 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkiline ait ... ve ... ibareli markalar mesnet gösterilerek davalının tescil için başvurduğu FRİPAN markasına itiraz ettiklerini ancak TPE YİDK kararı ile nihai olarak itirazlarının reddedildiğini markaların benzer sınıflar için tescil ettirilmek istendiğini, okunuşlarının aynı olduğunu, tüketici karşısında iltibas yaratıldığını ileri sürerek TPE YİDK kararının iptaline ve tescil edilmesi halinde davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın redini istemiştir.
Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca başvuru kapsamında yer alan ve çekişmeli bulunan 30. sınıftaki “Taze ve donmuş pastane ürünleri, hamur işleri ve şekerleme ürünlerinin” emtianın itiraza dayanak markaların kapsamlarındaki 30/03 ve 11. sınıf ve alt gruba dahil mallar ile aynı ya da benzer oldukları, ancak ...” ibaresinin çekişmeli ürünler yönünden ortalama tüketici tarafından tanımlayıcı anlam ve algılanışı itibariyle ayırt ediciliğinin oldukça zayıf bulunduğu, başvuruda vurgunun "...i" şeklinde okunan ilk hece üzerinde bulunduğu, davacı markalarından okunuş, görünüş ve genel intiba olarak farklı bulunduğu, bu nedenle işaretlerin karıştırılma ve iltibas ihtimali bulunacak derecede benzer olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,05 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy