MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/12/2013 tarih ve 2012/171-2013/265 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin... Grup Şirketleri arasında yer aldığını ve “...” ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “....” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı, TPE’ye başvuruda bulunduğunu, 2010/21843 kod numarasını alan başvurunun, Resmi Marka Bülteninde ilanı üzerine müvekkili tarafından "..." esas unsurlu markaları gerekçe gösterilerek Markalar Dairesi Başkanlığı'na itirazda bulunulduğunu, ancak itiraz yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, müvekkiline ait "..." ibareli markalarının tanınmış marka olduğunu, davalı başvurusunda bulunan sınıfların aynı olduğunu,... markasının tescili halinde KHK’nın 8/4. maddesinde belirtilen 3 koşulun gerçekleşeceğini, KHK.’nin 8/5. maddesi gereğince... ibaresinin tescili halinde davacının ticaret unvanı ile de karışıklığa sebep olacağını, bu nedenle davaya konu kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek 2012-M-1958 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, davacı markaları ile davalı şirkete ait markanın 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddeleri anlamında benzer olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı şirket vekili, davacı markaları ile müvekkili şirkete ait markanın 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddeleri anlamında benzer olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi kök-ek raporlarına göre, davacı markaları ile davalı şirkete ait markanın 556 sayılı KHK'nin 8/1-b hükümleri anlamında benzer olmadıkları, 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesindeki koşulların oluşmadığı YİDK kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir..../...
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.