Mahkemesi’nce verilen 16.08.2013 tarih ve 2013/188-2013/188 D. İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati hacze itiraz edenler vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İhtiyati hacze itiraz edenler vekili, ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için İİK'nın 257. maddesindeki şartların bulunmadığını, müvekkillerinin tüm malvarlığı değerleri üzerinde ihtiyati tedbir kararı bulunduğunu, ihitiyati haciz kararının iflas erteleme kararı ve uygulamasına da aykırı olduğunu ileri sürerek, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
İhtiyati haciz talep eden vekili, ihtiyati haciz kararı verilme şartlarının mevcut bulunduğunu, iflasın ertelenmesine ilişkin dava dosyasında verilen iflas erteleme kararı ile ihtiyati tedbir kararının ihtiyati haciz kararı verilmesine engel olmadığını savunarak, itirazın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ihtiyati hacze itiraz şartlarının İİK'nın 265. maddesinde belirtildiği, buna göre borçluların ancak ihtiyati hacizin dayandığı sebeplere, mahkemenin yetkisine ve teminata itiraz edebilecekleri, bu dosyada borçluların adreslerinin belirli olduğu, ihtiyati haciz şartlarının bulunmadığına yönelik itirazını bu madde kapsamına girmediği, yine borçlu şirketler hakkında mahkemece iflas erteleme kararı ve icra takiplerinin durdurulması yönünde tedbir kararı verilmiş olmasının bu borçlular hakkında ihtiyati haciz kararı verilmesine engel teşkil etmeyeceği, sadece bu karara istinaden yapılacak icra takibinin daha sonra durdurulabileceği, rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takiplerde hakkında ihtiyati haciz kararı verilenlerden sadece ...'nun borçlu olarak yer aldığı, ayrıca ihtiyati haciz kararına dayanak yapılan ihtarnamenin 01.08.2013 tarih ve 26688 yevmiye numaralı ihtarname olduğu, oysa rehinin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapılan borçların farklı kredi sözleşmeleri ve farklı ihtarlara istinaden yapılan rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip olduğu, rehin sözleşmelerinin incelenmesinde borçluları olan kredi borçları için rehin verildiği, oysa ihtiyati haczin lehine verilen krediler nedeniyle verildiği, ihtiyati haciz kararına konu borç için verilmiş rehin bulunmadığı gerekçesiyle, itirazın reddine karar verilmiştir.
Kararı, ihtiyati hacze itiraz edenler vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati hacze itiraz edenler vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati hacze itiraz edenler vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.