Taraflar arasında görülen davada Mahkemesi’nce verilen 22/04/2014 tarih ve 2014/78-2014/108 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili Karar sayılı ilamının kesinleştiğini ileri sürerek, anılan ilamın tanınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, 6102 Sayılı TTK'nın 6335 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesinin üçüncü fıkrası ile asliye hukuk mahkemeleri ile asliye ticaret mahkemeleri arasındaki ilişkinin görev ilişkisi haline getirildiği, bu düzenleme ile ticaret mahkemelerinin genel mahkemeler içinde yer alan asliye hukuk mahkemelerinin bir dairesi olmaktan çıkarıldığı ve ihtisas mahkemesi haline getirildiği, diğer yandan TTK'nın 4. maddesi uyarınca her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili bir uyuşmazlığın da söz konusu olmadığı gibi 51/1. maddesine göre de görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.