MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/12/2013 Tarih ve 2013/141-2013/326 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ve fer'i müdahil TMSF vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacının 20.000,00 USD'yi, ...'ın, davalı Banka'ya devrinden önce, ... Şubesi'ne yatırmak istediğini, ancak banka görevlilerinin bu parayı ... hesabına aktardıklarını, sonradan paranın off shore bankasına gönderilmediğini, banka yöneticilerinin konu ile ilgili olarak İstanbul 8.Ağır Ceza Mahkemesi'nce yargılanıp mahkum olduklarını, davalı Banka'nın davacının ödenmEyen mevduatından sorumlu bulunduğunu ileri sürerek 20.000,00 USD 'nin karşılığı olan 36.000,00 TL'nin 26.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsilini talep ve etmiştir.
Davalı vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının içinde bulunduğu birçok mudiye ait mevduatın ... bankasına havale dilmiş gibi gösterilip aslında bankanın hakim hissedarlarına ait grup şirketlere aktarıldığı,...'ı devralan davalı Banka'nın davacının ödenmeyen mevdutaından sorumlu bulunduğu, 20.000,00 USD'nin 26.11.1999 tarihi itbariyle TL karşlığının 10.269,26 olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 10.269,26 TL'nin 26.11.l999'dan itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile davalıdan tahsiline karar veilmiştir.
Kararı, davalı ve feri müdahil TMSF vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı Banka ve fer'i müdahil TMSF vekillerinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Ancak, davalı Banka 5411 sayılı Kanun'un 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olmasına rağmen yazılı şekilde harçtan sorumlu tutulması doğru olmamış kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. madde hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekili ve fer'i müdahil vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekili ve fer'i müdahil vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine 2. bent olarak "Davalı ... Bank A.Ş. harçtan muaf olduğundan davalının harç ile sorumlu tutulmasına" ibarelerinin eklenmesine, yine hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine 3. bent olarak "Davacı tarafından yatırılan 24,30 TL başvuru harcı ve 614,80 TL nispi harcın, karar kesinleştiğinde, davacıya iadesine" ibarelerinin eklenmesine, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy