MAHKEMESİ: KONYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 05/08/2013
NUMARASI: 2013/70-2013/72 D.İŞ
Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/08/2013 tarih ve 2013/70-2013/72 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İhtiyati haciz talep eden vekili; müvekkili ile borçlular arasında akdedilen kredi sözleşmesi gereği karşı taraf borçlulara kredi verildiğini, borçluların kredi kullanımları nedeniyle her ay kendilerine bildirilen tutarı sözleşme hükümlerine aykırı davranarak ödemediklerini, 13/06/2013 tarihi itibariyle alacakların ödenmesi için davalılara kat ihtarnamesi ve hesap özetlerinin tebliğ edildiğini ancak bugüne kadar borcun ödenmediğini belirterek başvuru tarihine kadar toplam 434.312,10 TL'ye ulaşan alacaklarının tahsilini teminen borçluların taşınır ve taşınmaz malları ile üçüncü şahıslardaki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, Ankara 38. Noterliği’nin 13/06/2013 tarih ve 21078 yevmiye numaralı kat ihtarnamesinin borçlulara tebliğ edilmediği için alacağın muaccel olmadığı, bu sebeple İİK. 257. maddede belirtilen şartların oluşmadığı gerekçesiyle talep eden vekilinin ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, talep eden vekili temyiz etmiştir.
Talep, banka kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağa yönelik ihtiyati haciz kararı verilmesi istemine ilişkindir. İİK’nın 68/b maddesine göre, hesap özetinin adrese ulaştığı tarih tebliğ tarihi sayılır. Somut uyuşmazlıkta, kat ihtarı asıl borçlunun sözleşmede gösterilen adresine tebliğe çıkarılmış;ancak adreste bulunamadığından bahisle tebligat yapılamamıştır. Bu durumda mahkemece, TBK’nın 586/1 maddesinde düzenlenen ifada gecikme ve ihtarın sonuçsuz kalması koşulu gerçekleşmiş bulunduğundan talebin kabulü gerekirken reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz talep eden vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.02.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY YAZISI
TBK’nın 586/1. maddesinde, asıl borçluya gönderilecek tebligatın usulünce tebliği zorunludur. Bu düzenleme karşısında, somut olayda İİK’nın 68/b. maddesinin uygulanması olasılığı yoktur. Bu nedenle somut olayda TBK’nın 586/1. maddesindeki koşullar gerçekleşmediğinden, ihtiyati haciz talebinin reddinin sonucu itibariyle doğru olduğu görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmıyorum. 10/02/2014