MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/12/2013 tarih ve 2013/125-2013/234 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin “...”, “..”, “...” unsurlu markalar ile “...” ibare ve biçimli şekli de içeren tasarım belgesinin sahibi olduğunu, davalının “..” ibare ve biçimli marka tescil başvurusunun davacının tanınmış markalarına iltibas ve tasarım tescilinden doğan haklarına tecavüz oluşturacağı, onların tanınmışlığından haksız yarar sağlayıp itibar ve ayırt edici karakterine zarar vereceği gerekçesiyle reddi istemiyle davacı tarafından itirazda bulunulduğunu, itirazlarının önce Markalar Dairesi ve nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini ileri sürerek, dava konusu YİDK kararının iptaline ve davalı adına tescil olunan markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, kurum işlem ve kararlarının hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı şirket vekili, davalının marka tescil başvurusunun konusu olan işaret ile davacının marka ve tasarım tescillerinin farklı olduğunu ve herhangi bir iltibas doğmasının mümkün bulunmadığını savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalının marka tescil başvurusunun konusu olan işaretin davacının tasarımı ile aynı olmadığı, yani davacı tasarımına göre yenilik ve ayırt edicilik vasıflarının bulunduğu, esasen bir tasarım içermediği, tasarım tescilinde yazılı sözcüğe bağlı kalınarak anılan sözcükle benzer ibareleri içeren marka tescillerine engel olunamayacağı, tasarım tescilinde yazılı sözcüklerin marka hakkı sağlamayacağı, davalı başvurusunun konusu olan işaretin, davacının markalarıyla da iltibas yaratabilecek derecede benzer bulunmadığı, davacı markalarıyla davalıya ait başvuru konusu işaretin iltibas yarattığı ve başvuru konusu işaretin davacı markalarının bilinirliğinden haksız yarar elde ettiği yahut onun itibar ve ayırt edici karakterine zarar verdiği hususlarının davacı tarafından somut ve ikna edici biçimde ispat edilemediği gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 19/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy