MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/01/2014 tarih ve 2013/67-2014/26 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında herhangi bir tedarik veya bayiilik sözleşmesi bulunmamasına rağmen davalının müvekkili şirkete ait “Uğur” markasını havi ürünlere ek garanti süresi vererek sattığını, müvekkilince üretilmiş ürünlerin yasal garanti süresi 3 yıl olduğu halde davalının bu süreyi 2 yıl olarak yansıttığını, davalının bu tutumunun aldatıcı ve dürüstlük kuralına aykırı ve haksız rekabet niteliğinde bulunduğunu ileri sürerek, davalının haksız rekabet oluşturan eylemine son verilmesini, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 5.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.
Davalı vekili, müvekkilince verilen hizmetin ihtiyari garanti veya ek garanti niteliğinde olmadığını, “garanti ötesi” adı altında sunulan hizmetin sadece davacının ürettiği “Uğur” markalı ürünlerde uygulanmadığını, tüm müşterilerine sunulan bir hizmet olduğunu, bu hizmetten müşterilerin satın aldıkları ürünün garanti süresi dolmadan faydalanamadıklarını, haksız rekabet koşullarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalının davacının ürettiği buzdolabına ek garanti vermesinin satıcı ile alıcı arasında gerçekleşen ve satıcının yasal ayıba karşı tekeffül sorumluluk süresini uzatmayı amaçlayan ve hukukumuza göre yapılması mümkün bulunan bir sözleşme olması, sırf bu şekilde sözleşme yapılmasının TTK 54 ve devamı maddelerine göre haksız rekabet teşkil etmemesi, davalının, davacı tarafından üretilen ürün için ek garanti vermesinin yalnız başına o ürünü kötülediği anlamına gelmeyeceği, davacının ürettiği ürünün, davalı tarafından TTK 55/1. maddesi anlamında kötülendiğini ve TTK 54 ve 55. maddeleri kapsamında haksız rekabet teşkil edecek bir eylemin varlığının iddia ve ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy