MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
VEKİLİ : AV. ...
VEKİLİ : AV. ... ÜYÜMEZ
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.06.2013 tarih ve 2012/254-2013/117 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin " CT PARKE ŞEKİL " ibareli markasının 19. sınıfta tescili için 11.05.2011 tarihinde davalı ...' ye başvuruda bulunduğunu, başvurularının ... tarafından 2010-73400 tescil numaralı " CT ŞEKİL " markası gerekçe gösterilerek 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi uyarınca reddedildiğini, red kararına karşı müvekkili itirazının ...'nca haksız bir şekilde reddedildiğini, taraf markalarının benzemediğini, müvekkilinin bu ibare üzerinde gerçek hak sahibi olduğunu, ileri sürerek ...'nın 2012- M-2895 sayılı kararının iptali ile müvekkili marka başvurusunun tescili işlemlerinin devam ettirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, her iki markada esas unsurun CT ibaresi olup her iki markanın aynı mal ve hizmet sınıfında olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markalarının birbirlerinden farklı oldukları, davacı başvurusunun kapsamındaki 19. sınıf ürünlerle redde mesnet markanın kapsamındaki hizmetlerin birebir aynı olmadığı, gerekçesi ile davanın kabulüne, ... kararının iptaline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava konusu markaların 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında aynı ya da ayırtedilemeyecek derecede benzer bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy