MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/04/2014 tarih ve 2010/105-2014/91 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı için hazırladığı etiket tasarımları nedeniyle ortaya çıkan ihtilafın sulh sözleşmesi yoluyla çözümlendiğini ancak davalının bu sulh sözleşmesine aykırı davranarak sözleşme ile kendisine verilen lisans kapsamı dışına çıktığını ve tasarımları sözleşme kapsamında olmayan ürünlerde kullanarak müvekkilinin eser sahipliğinden kaynaklanan haklarını ihlal ettiğini, davalının tasarımları başka ürün için kullanma hakkına sahip olmadığını, manevi haklarının ve işleme, çoğaltma, yayma mali haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek FSEK 68. madde hükmü de dikkate alınarak şimdilik 6.000 TL maddi, 8.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; müvekkilinin sulh sözleşmesine aykırı hareket etmediğini, tarafların dava konusu olsun ya da olmasın, izinli veya izinsiz kullanılan bütün çalışmaların bu sözleşme kapsamında olduğunu ve sulh sözleşmesi kapsamında bedellerinin ödendiğini, iddialara konu çalışmaların birer etiket olduğunu, etiketin çoğaltılmasının hukuka aykırı olmadığını, kullanımların yasal olduğunu, yer alan tüm unsurların korunduğunu, herhangi bir manevi veya mali hak ihlalinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporları tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafından meydana getirilen etiketlerin FSEK anlamında eser niteliğinde olduğu, davalıya süresiz olarak kullanım lisansı verildiği, onbeş yıl süreyle de eserlerin mahiyet ve hususiyetlerini bozmadan kullanmakla yükümlü olduğu, davalının ... adlı ürün tasarımının ... adlı ürüne uyarlanarak kullanılması, .... adlı ürün için hazırlanan tasarımın ... adlı ürüne uyarlanarak kullanılması ve ...- .... adlı ürün için hazırlanan etiket tasarımının .... adlı ürüne uyarlanarak kullanılmasının FSEK 22. madde anlamında birer çoğaltma hakkı ihlali niteliğinde olduğu, bunlar için davacının talep edebileceği uyarlama bedellerinin her bir ürün etiketi tasarımı için 1.250'şer TL'den, 3 tasarım için toplam 3.750 TL olduğu, FSEK 68/1 maddesi gereğince izinsiz kullanım nedeniyle davacının 3 kat bedel talebinin bu ürün etiketleri bakımından yerinde olduğu, ....,.... .... ve .... adlı etiketler yönünden bunların, ürün ambalajı küçültülerek küçük ambalajda kullanılmasından dolayı, davacının herhangi bir talep hakkının bulunmadığı,diğer kullanımların, taraflar arasındaki 2008 tarihli sulh sözleşmesi kapsamında kaldığı, öte yandan ...,... ve ... etiketleri üzerinde gerçekleşen renk, yazı stili, ek ibare ve isim değişiklikleri ile, kağıt ve bez torbalar için hazırlanan grafik tasarımlarındaki renk değişiklikleri nedeniyle, eser bütünlüklerinin bozulduğu, bunun FSEK 16/1 maddesi anlamında manevi tazminatı gerektirdiği, ..., ..., ... ve ... adlı etiketler yönünden kullanımlarda, etiket boyutlarında yapılan değişikliklerin ise FSEK 16/2 maddesi anlamında işin mahiyeti icabı zaruri değişiklik niteliğinde olduğu, dolayısıyla boyut değişikliği gibi kullanımlar nedeniyle manevi tazminat talep edilemeyeceği, belirtilen eserlerde yapılan değişikliklerden dolayı, ihlal sayısı, ihlalin gerçekleşme biçimi, kullanım alanı ile davacının emeği ile geçinen bir sanatçı, davalının ise büyük çapta üretim ve satış yapan bir işletme oluşu da gözetilerek manevi tazminata hükmedilebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile takdiren 11.250,00 TL maddi, 8.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren hesaplanacak değişen oranlarda ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair maddi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 954,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 25/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy