MAHKEMESİ: İSTANBUL(KAPATILAN) 38. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 31/12/2013
NUMARASI: 2013/92-2013/305
Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 38. Asliye Tcaret Mahkemesi’nce Bozmaya Uyularak verilen 31/12/2013 tarih ve 2013/92-2013/305 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 16/06/2015 günü hazır bulunan davalılardan Müflis T. İ. Bankası T.A.Ş İflas idaresi memuru Av. E. I. ile davalılardan asil Z.. D.. ve vekili Av. H.. H.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin A.’da çalışarak biriktirdiği paraları İmar Bankası’nın gurbetçiler için Türk gazetelerinde verdiği Dövize Yüksek Faiz başlıklı ilana aldanarak bankaya yatırdığını ve hesap cüzdanı aldığını, daha sonra 03.07.2003 tarihli kararla bankanın TMSF’ye devredildiğini, ayrıca BDDK tarafından O.’ye para yatıranlara paranın ödenmeyeceği kararı altına aldığını, oysa ki müvekkilinin parayı O. hesabına değil davalı bankaya yatırdığını, cüzdan üzerine O. yazılmasının müvekkilinin talimatı dışında olduğunu, davalı banka yanında bu bankanın ve İmar Bank O. Ltd’nin hakim ortağı olan Kemal Uzan’ın da doğan zarardan sorumlu olduğunu, bunun yanında BDDK çalışanı İ.Bankası A.Ş yönetim kurulu üyesi ve daha sonra Müflis İ. Bankası A.Ş Genel Müdürü olan Z.. D.. ve temsil ettiği BDDK’nın da zarardan sorumlu olduğunu, TMSF’nin de bankaya el koyarak müvekkilini zarara uğrattığını ileri sürerek İ. Bank O. Ltd adlı bankanın dava tarihinde bankacılık izninin ve hiçbir ticari faaliyetinin bulunmadığını ve bu nedenle bu bankadan paranın tahsil edilmesinin mümkün olmadığının ve paranın İ. Bankası A.Ş bünyesinde bulunduğunun ve O.’ye aktarılmadığının tespitine, 164.141,33 Euro karşılığı olan 317.296,71 TL’nin davalılardan avans faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı BDDK vekili, kurum aleyhine açılacak davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini, Z.. D..’ın yasalar gereği atamasının yapıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Davalı Z.. D.. vekili, kendisinin el konulmadan önce bankaya BDDK tarafından yasa gereği yönetim kurulu üyesi olarak atandığını, Bankalar Yasası’nın değişik 24/6 md gereğince BDDK tarafından atanan görevlilere dava açılamayacağını, savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Davalı TMSF vekili, müvekkilinin Bankalar Yasası’ndan kaynaklanan yetkileri gereğince İmar Bankası’na el koyduğunu, ayrıca idari işlem olması nedeniyle husumetin idari yargıda görülmesi gerektiğini, İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2004/132 sayılı ve 08.06.2004 günlü kararı ile İmar Bankası’nın iflasına karar verildiğinden husumetin iflas idaresine yöneltilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Davalı müflis Türk İ. Bankası T.A.Ş iflas idaresi vekili, İmar Bankası’nda mevduatı olan kişilerin iflas masasına başvurabileceklerini, davacının da iflas masasına müracaat ettiğini, İ. Bankası O.’nin ayrı bir tüzel kişilik olduğunu ve husumetin oraya yöneltilmesi gerektiğini, davacının 02.10.2000 tarihinde iki farklı O. hesabı için ayrı ayrı yazmış olduğu hesap kapatma talimatında ve hesap açma talimatlarında imzasının olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
K.U., davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyalarak yapılan yargılama ve dosya kapsamına göre, davalı Z.. D..'ın TMSF tarafından atandığı, 5411 SK'nun 127. maddesine göre husumetin kuruma yöneltileceği, davacının iflas masasına başvurduğu, İİK'nun 235. maddesine göre 15 günlük hak düşürücü süre içinde dava açılmadığı, diğer kısımların bozma ilamı kapsamında kalmakla kesinleştiği gerekçesiyle, davalı müflis İ. Bankası AŞ. yönünden davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine, davalı Zeki yönünden davanın husumetten reddine, diğer hususlar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.