MAHKEMESİ: İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/04/2014 tarih ve 2013/68-2014/38 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin PatKHK, MarkKHK, Tasarım KHK ve FSEK uyarınca korunan “...” adını vermiş olduğu çanta ürünü bulunduğunu, bu ürüne ait faydalı model ve tasarım tescil belgeleri olduğunu, davalının da bu ürünü taklit ederek “...” ve “....” etiketleri ile üretip, sattığını ileri sürerek, müvekkilinin “..” ürününe taklit oluşturan ve tecavüz niteliğindeki bu eylemlerin durdurulmasına, 1.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın haksız eylem tarihinden itibaren faiziyle davalıdan tahsiline, tecavüzün önlenmesi için tedbir alınmasına, taklitlere el konulmasına ve kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı taraf, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı uyarınca; davalı yanın üretip, satışa sunduğu anlaşılan "..." etiketini taşıyan ürün örnekleri ile yanların sınai mülkiyet belgelerinin karşılaştırmasının yapıldığı, öncelikle davalı yanın da tescilli 2012/03772 nolu tasarım belgesi bulunduğu ve ürünü bu kapsamda üretip, satışa sunduğu, öte yandan, davalı ürününün davacıya ait 2008/02881, 2010/00835 sayılı tasarımların belirgin benzeri olmadığı ve dolayısıyla tecavüzün söz konusu olmadığı, yine davacıya ait 2010/01437 nolu faydalı model bakımından da istemlerin aynen üründe yer almadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve tasarımların benzer olup olmadıkları, tasarımın hükümsüzlüğü davasında tartışılacak ise de, davalının tescilli tasarımını kullanmasının haksız rekabet teşkil etmemesine ve davalının tasarım tescilinde kötü niyetli olduğunun ispat edilememiş olmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 19/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.