MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/04/2014 tarih ve 2014/1-2014/65 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı, 1991 yılından beri davalının acentesi olduğunu, davalının zorlaması ile 13.01.2012 tarihinde imzaladıkları acentelik sözleşmesine ek protokolle belirlenen hedefleri tutturamadığı için davalının kendisinden 6.300,00 TL tahsil ettiğini, anılan protokolün 6102 Sayılı TTK'nın 120. ve 6098 Sayılı TBK'nın 24. maddesine aykırı olduğunu, bu protokolün acentelik sözleşmelerini feshetmeleri için düzenlendiğini ileri sürerek ek protokolün iptalini ve bu protokol gereği ödenen 6.300 TL'nin isdirdadını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, tarafların imzalaması ile yürürlüğe giren ek protokol ile davacı acenteye üretim hedefleri verilmiş bu hedeflere ulaşılamamasının müeyyidesinin de cezai şart olarak belirlendiği, davacı da belirlen bu hedefleri tutturamadığı için, protokol gereği, 6.300 TL'nin davacıdan tahsil edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu protokolün tarafların serbest iradeleri ile yapıldığı gibi sigorta şirketlerinin belirli bir acente için üretim hedefi tespit etmesinin kanunlara aykırı bir tarafının olmadığı, davalı şirketin acentelerine yıl sonu itibariyle hedef belirlemeleri ve bu hedef çerçevesinde; acentelikleri değerlendirmelerinin rutin bir uygulama olup, davacının acentelik hedeflerini tutturup tutturmadığı ve bu çerçevede kesilen 6.300 TL'nin usulüne uygun olarak kesilip kesilmediğinin ancak bilirkişi incelemesi ile tespit edilebilecekken davacının bilirkişi incelemesi istemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.