MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/01/2014 tarih ve 2013/46-2014/63 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin malik oldukları ... İlçesi, ... Köyü 1649, 1651, 30 ve 137 parsel sayılı taşınmazların ... Müdürlüğü tarafından acele kamulaştırma yolu ile kamulaştırıldığını, kamulaştırma bedelinin 31/12/2011 tarihinde davalı bankaya bloke edildiğini, müvekkillerinin, tapuda gerekli düzeltim kararı ile murislerinin, mirasçılık belgelerini davalı bankaya ibraz ederek bloke edilen paranın kendilerine ödenmesini talep ettiklerini, kendilerine ancak 22/11/2012 tarihinde ödeme yapıldığını, ancak bloke tarihi ile ödeme tarihi arasında geçen 11 ay 11 günlük bloke edilen paranın reeskont fazi için ödemede bulunulmadığını, bankanın haksız tutumu karşısında müvekkillerinin bloke edilen kamulaştırma parasına geç kavuşmalarından dolayı, paranın reeskont faizinden mahrum kaldıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı banka vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, ... Köyü 137 parselde davacıların 22/11/2012 tarihine kadar elbirliği mülkiyetiyle taşınmaza malik oldukları ve 1649, 1651, 30 nolu parsellerde ise davacıların elbirliği mülkiyetlerinin devam ettiği, bu haliyle davacıların tapu kayıtlarındaki paylarının ayrı ayrı belirlenmediği, bu durumda davacıların terekeye temsilci atayarak veya elbirliği mülkiyetini paylı mülkiyete çevirmeleri gerektiği, davalı bankaca yapılan ödemenin 22/11/2012 tarihinde olmasının haksız sayılamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy