MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ...1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/04/2014 tarih ve 2012/196-2014/90 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili adına TPE nezdinde tescilli ... no'lu "..." ibareli markanın davalı tarafından aynı sektörde kendi tescilli markası gibi reklam ve ürünlerinde kullandığını, bu durumun haksız rekabete yol açtığını, ihtarnameye rağmen davalının markayı kullanmaya devam ettiğini ileri sürerek markaya tecavüzün önlenmesi ve men'ine, davalının 556 KHK 66/c maddesi uyarınca 10.000 TL maddi tazminata, 10.000 TL manevi tazminata mahkumiyetine karar verilmesini ve krarın ilan edilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin "..." markasını davacının bilgisi ve rızası dahilinde yedi yıldan beri kullandığını, davacının uzun süre bu kullanıma rıza gösterdiğinden davacının markadan doğan haklarının sessiz kalma yoluyla hak kaybına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma aldırılan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu "..." ibareli markanın davacı adına tescilli olduğu, taraflar arasındaki ticari münasebet sebebiyle davacının "..." markasının davalı tarafından kullanılmasına zımnen izin verdiği, daha sonra davalıya ihtirname keşide edip markanın kullanılmasına 30/05/2012 tarihine kadar son verilmesini istediği, davacının ihtarname keşide edene kadar sessiz kalarak hak kaybına uğramadığı, davalının 30/05/2012 tarihinden sonra "..." markasını kullanmaya devam ettiği gerekçesiyle re'sen genel hükümlere göre belirlenen 2065 TL maddi tazminat ile 5000 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davalı şirketin tecavüzünün önlenmesine karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 362,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy