MAHKEMESİ: İSTANBUL (KAPATILAN) ANADOLU 15. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 25/02/2014
NUMARASI: 2014/41-2014/42
Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) Anadolu 15. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.02.2014 tarih ve 2014/41-2014/42 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirkete nakliyat emtia sigortasıyla sigortalı dava dışı A Demir ve Saç A.Ş'nin Ankara'da yerleşik dava dışı M.Tiritoğlu İnş. ve Malz. San. Tic. A.Ş'ye gönderdiği toplam 20.800 kg. ağırlığındaki galvaniz sac cinsi emtianın İstanbul'dan Ankara'ya nakliyesi işini 13.04.2013 tarihinde kendisine ait araçla davalı M.. K..'ün üstlendiğini, araç sürücülüğünü de diğer davalının yaptığını, taşınan emtianın suyla temasının özelliğini yitirmesine yol açtığından ve varma yerinde malların teslimi esnasında yağmur sularının brandayı aşması ve malların teslimi esnasında davalı araç sürücüsünün brandayı hatalı kaldırması neticesinde branda üzerinde biriken suların dökülmesiyle ıslandığını ve alıcısı tarafından teslim edilmeden iade edildiğini, müvekkilinin hasar bedelini sigortalısına ödediğini ve sigortalının haklarına halef olduğunu ileri sürerek, 14.422,60 TL'nin ödeme tarihi olan 08.04.2013 tarihinden itibaren işleyecek yıllık avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, iddia ve dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, davacı sigorta şirketinin dava dışı 3. şahsın emtiasının İstanbul'dan Ankara'ya nakli sırasında nakliyat işini yapan davalıların malik ve sürücüsü olduğu aracın üzerindeki brandanın kaldırılması sırasında branda üzerine birikmiş olan yağmur sularının emtialara akması sonucu sigortalı emtiaların uğradığı zararın davacı tarafından sigortalısına ödendiği, davalılardan sürücü Y.. K..'ün haksız ve kusurlu davranışı sonucu emtiaların zarar görmesine neden olduğu ve bu zarardan nakliyat işinin yapıldığı kamyon maliki olan diğer davalının da müşterek ve müteselsilen sorumlu olduğu, haksız fiilden kaynaklanan bu eylem sonucu davacının sigortalısı olan 3. şahsın zararını karşıladığı ve halefi yerine geçtiği, davaya bakma görevinin, davacının, zarar görenin halefi yerine geçmekle Borçlar Kanunu'nun haksız fiil hükümlerini düzenleyen 49. maddesi uyarınca genel mahkeme olarak asliye hukuk mahkemelerine ait olduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinin mahkemenin görevsizliği nedeniyle reddine, yasal süre içinde başvurulması halinde dosyanın görevli ve yetkili İstanbul Anadolu Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalılar ayrı ayrı temyiz etmiştir.
1-Dava, emtia nakliyat sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmiştir. Ancak 22.03.1944 tarihli 37 Esas, 9 Karar sayılı YİBK'da da belirtildiği üzere bu dava, sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibi değerlendirilerek görevli mahkemenin belirlenmesi gerekir. Davacı sigorta şirketi halefıyet hakkına dayalı olarak bu davayı açtığına göre, halefi olduğu sigortalı ile davalı arasındaki ilişkinin mahiyetine bakılarak görevli mahkeme tespit edilecektir. Davacının sigortalısı ile davalı arasında TTK'da düzenlenen taşıma ilişkisi mevcut olduğu nazara alındığında, dava, TTK'nın 4. maddesine göre ticari dava niteliğini taşıdığından, TTK'nın 5. maddesi uyarınca asliye ticaret mahkemelerinin görev alanındadır. Açıklanan nedenlerle, mahkemece işin esasına girilerek hüküm tesisi gerekirken, sigortalı ile davalı arasındaki hukuki ilişkinin haksız fiile dayandığından bahisle davanın usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.
2-Bozma sebep ve şekline göre, davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.