MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/03/2014 tarih ve 2013/45-2014/112 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının müvekkili hakkında başlattığı icra takibi nedeniyle 5510 sayılı Kanunu'n 93. maddesine aykırı bir surette SGK'dan alınan emekli maaşına haciz konulduğunu, haczin kaldırılması ve kesintilerin iadesi istemiyle açılan davada İcra Hukuk Mahkemesi'nin haciz kaldırma taleplerinin kabulüne, ancak istirdat isteminin genel mahkemelere yapılması gerektiğinden bahisle bu talebin reddine karar verildiğini ileri sürerek 4.586 TL haksız kesinti tutarının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, kesintilerin yapıldığı aylar itibariyle zımni muvaffakatın bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, Bankanın davacı aleyhine toplam 6.180,71 TL alacaktan dolayı bankacılık hizmetleri sözleşmesine istinaden icra takibine geçtiği, SGK'nın 23.01.2009 tarihli yazısı ile Şubat 2009 tarihinden itibaren borçlu/davacının aylığından ¼ oranında kesinti yapılmaya başlanacağının bildirildiği, 06.01.2009 tarihli alacaklı vekilinin talebi üzerine bu yönde icra dairesi tarafından karar oluşturulduğu ve davacının maaşından düzenli olarak kesinti yapıldığı, Oysa Ekim 2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 93. maddesi gereğince, davacının SGK'dan aldığı emekli maaşı üzerine banka kredisinden dolayı haciz konulamayacağı, davacının açıkça haciz konulmasına bir muvafakatının bulunmadığı, zımni muvafakattan da bahsedilemeyeceği, davalının tahsil ettiği miktarın SGK yazısına göre toplam 4.586 TL olduğu, bu miktarın davacıya iadesi gerektiği kanısına varıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 235,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.