MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20/03/2014 tarih ve 2012/384-2014/568 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin çalıştırdığı işçilerle ilgili tasarrufu teşvik primlerini davalı bankaya yatırmasına rağmen bu durumun hesaplarda görünmediğini, kayıtların düzgün tutulmadığını, dava dışı işçilerin iş mahkemesine açtıkları davalar sonucu müvekkilinin ödemeler yaptığını, davalının kusurlu olduğunu ileri sürerek, 30.000 TL alacağın 10.06.2007 tarihinden itibaren ticari faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin 1998 tarihinden 29.04.2003 tarihine kadar mülga 3417 sayılı Kanun ve buna bağlı tebliğler ile bu tarihten sonra 4853 sayılı Kanun ile buna bağlı usuller çerçevesinde prim tahsilatı yaptığını, anılan düzenlemeler çerçevesinde hak sahipliği bazında üç aylık icmal ve üç aylık şahıs bildirim formları ile bu formlarda belirtilen tasarruf teşvik hesap numaraları ile kayıtların oluşturulduğunu, ilgili tebliğ hükümleri çerçevesinde davacının formları vermediğini, hesap numaralarını bildirmediğini, 29.03.2003 tarihinden sonra manyetik ortamda on ayrı tarihte gönderme yapıldığını, eksik olan bildirimlerin iade edildiğini, düzgün bildirimlerin kayda alındığını, bunların bazılarında da hesap numarasının yanlış yazıldığını, kesinti ve katkı tutarlarının hak sahiplerinin hesaplarına yansımadığını, davacının kendi kusurunun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacı iş yeri tarafından tasarrufu teşvik hesapları ile ilgili 3417 ve 4853 sayılı Kanun ve tebliğlere göre bildirim ve kesinti yapılmasına karşılık davalı bankanın, davacı şirket çalışanları için personel hesap numarası ve tanıtım kartı vermediği, bu nedenle bir kısım hak sahiplerine ana para ve nemaların ödenmediği, davalı bankanın eksik işlemden dolayı kusurlu olduğu, davacı tarafın dava ve icra takip masraflarını talep edemeyeceği ancak iş mahkemesi kararlarında belirtilen ana parayı da içeren nema tutarını talep etme hakkı bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 15.254,28 TL'nin dava tarihinden itibaren ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 781,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.