MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Marmaraereğlisi Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/04/2014 tarih ve 2013/255-2014/111 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, ...Tapu Sicil Müdürlüğünün 27/11/2013 tarih 1141 sayılı dekontları ile tapuda yapacakları alım satım harçlarının davalı bankaya yatırıldığını, ancak alım satım işleminin tarafların anlaşamaması üzerine bozulduğunu ve satıştan vazgeçildiğini, yatırılmış bulunan harçların tapuca kendilerine iade edilmesi kararlaştırıldığı halde yatırmış bulundukları 22.000 TL paranın davalı banka tarafından iade edilmediğini ileri sürerek, dava konusu 22.000 TL'nin yasal faizi ile davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, dekont asıllarının ibraz edilmesi nedeni ile ...'e ödemenin yapıldığını, bankanın kimlik kontrolü yapma yükümlülüğünün bulunmadığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu kapsamından, davacı tarafından davalı banka şubesine yatırılan tapu harcının yine davacıya ödenmesi gerekirken davacı dışındaki 3. şahsa ödendiği, davalı banka şubesi dekont aslının ibraz edilmesi nedeniyle ödemenin yapıldığı, kimlik kontrolü yapma yükümlülüğünün bulunmadığı yönündeki beyanın kabul edilebilir bir gerekçe olmadığı, bankanın davacı tarafından yatırılan bedeli kimlik kontrolü yapmaksızın 3. kişiye iade etmekle kusurlu davrandığı, bu nedenle davacının uğradığı zararı tazmin etmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 11.080,00 TL nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 567,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.