MAHKEMESİ: ADANA 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 18/02/2014
NUMARASI: 2012/591-2014/84
Taraflar arasında görülen davada Adana 6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/02/2014 tarih ve 2012/591-2014/84 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada bulunan hesabına 31.1.2012 ve 1.2.2012 tarihlerinde toplam 35.000 TL yatırdığını ancak, cep telefonuna gelen mesajlarda hesabından harcama yapıldığının bildirilmesi üzerine davalı bankaya gittiğinde hesabından 34.000 TL'nin eksildiğinin anlaşıldığını, paranın müvekkili tarafından çekilmediğini ileri sürerek, anılan miktarın ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin herhangi bir kusur ve ihmali bulunmadığını aksine, davacının ve birlikte hareket ettiği kişilerin haksız çıkar sağlamak amacıyla hareket ederek işlem yaptıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, ağabeyi tarafından gerçekleştirilen kopyalama işlemlerinden haberinin olduğu, kartını ve şifresini bizzat ona kullandırmak suretiyle eylemlere katıldığı, aksinin düşünüldüğünde dahi davacının hesabındaki paraların çekilmesinde kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, bankacılık işleminden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlenen gerekçeyle, davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, dosya kapsamından davacı ve dava dışı ağabeyi M.. A..ile banka kartı kopyalanması işlemlerinde birlikte hareket ettikleri iddia edilen şahıslar hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, örgüte üye olmak, sahte banka ve kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlamak suçlarından kamu davası açıldığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, mahkemece 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53'üncü maddesi hükümleri nazara alınarak ceza dosyasının neticesi beklenip sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.