MAHKEMESİ : ADANA 1. TÜKETİCİ MAHKEMESİ
TARİHİ : 17/04/2014
NUMARASI : 2012/1399-2014/441
Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Tüketici Mahkemesi’nce verilen 17/04/2014 tarih ve 2012/1399-2014/441 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka şubesindeki maaş hesabına dava dışı kayınvalidesine ait elektrik faturası için otomatik ödeme talimatı verdiğini, Temmuz ve Ağustos 2012 tarihlerine ilişkin elektrik faturalarının davalı bankaca otomatik ödeme talimatına rağmen ödenmemesi nedeniyle, kayınvalidesinin elektiriğinin kesildiğini, buzdalabındaki yiyeceklere kurtlar düştüğünü, evin koktuğunu ileri sürerek, 3.000,00TL maddi, 7.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu otomatik ödeme talimatı verilen elektrik faturasının dava dışı H.. E..e ait olduğunu, davacının davada taraf sıfatının bulunmadığını, elektrik faturasının işletme kodunda T.r Edaş A.Ş tarafından değişiklik yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava konusu buzdolabının kullanılır mahiyette olmadığı anlaşıldığından alınan buzdolabı bedelinin iade edilmesi gerektiği, manevi tazminat şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 2.327,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava, maaş hesabına verilen otomatik ödeme talimatının davalı bankaca yerine getirilmemesi nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, dava tarihinde yürürlükte olan 6102 sayılı TTK'nın 4/(1)-(f) maddesi uyarınca, bankalara ve ödünç para verme işlerine ilişkin düzenlemelerden doğan davalar mutlak ticari davalardan olmakla dava, dava tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 23. maddesinde düzenlenen ve Tüketici Mahkemelerinin görevinde bulunan davalardan değildir. 6102 sayılı TTK’nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalar dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesinde görülür. Bu nedenle, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.
2- Bozma sebep ve şekline göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararının BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy