MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/06/2013 gün ve 2013/149-2013/156 sayılı kararı bozan Daire’nin 02/04/2014 gün ve 2013/14909-2014/6467 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili adına sahte evraklar düzenlenerek davadışı kişilerin davalı bankadan kredi çektiğini, banka çalışanlarının müvekkilinin krediyi çeken kişi olmadığını bilmelerine rağmen müvekkiline 15.12.2008 tarihinde ihtarname çektiklerini, bankanın sorunun çözümü hakkında müvekkiline hiçbir şekilde yardımcı olmadığını, müvekkilinin bankalara müracaat ettiğinde her zaman davalı bankanın Bankalar Birliğine bildirdiği olumsuz sicil kayıtlarının engel olarak karşısına çıktığını, müvekkilinin önüne çıkan uygun fiyatlı araç ve konut alma imkanlarından yararlanamadığını, konut alamadığı için kira ödemek zorunda kaldığını, müvekkili tarafından bankaya sicil kayıtlarının düzeltilmesi için çekilen ihtarnameden bir sonuç alamadığını, bankanın müvekkilinin mağduruyetini ciddiye almadığını, üzerine düşen yükümlülüklerini tam, eksiksiz şekilde ve özenle yerine getirmediğini, verilen krediden bankanın ağır kusurlu olduğunu, müvekkilinin 2 yıldır maddi ve manevi zarara uğradığını, müvekkilinin kredi yüzünden noter masrafı, avukatlık ücreti ve psikolojik danışmanlık hizmeti ücreti ödemek zorunda kaldığını iddia ederek 10.000 TL maddi 100.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 02.04.2014 tarihli kararı ile davalı yararına bozulmuştur.
Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 14/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy