MAHKEMESİ : İSTANBUL 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada .....Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/05/2014 tarih ve 2011/175-2014/56 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı adına tescilli bulunan “....” ibareli markanın son 5 yıllık süre içinde 09., 11. ve 15. sınıflara bağlı tüm emtialar için kullanılmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli dava konusu markanın kullanmama nedeniyle iptalini, sicilden terkinini, hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu markayı müvekkilinin 23/01/2008'de devraldığını, o tarihten itibaren de sürekli olarak kullanıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava konusu markanın tescilli olduğu 9. sınıf ürünlerde kullanıldığının tespit edildiği gerekçesiyle; davalı adına tescilli 99/012656 nolu markanın tescilli olduğu 11. ve 15. sınıflar için hükümsüzlüğüne, diğer sınıflar için davanın reddine, ilan talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve Anayasa Mahkemesi'nin 09/04/2014 günlü kararı ile 24/06/1995 günlü 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin hükümsüzlük hallerini düzenleyen 42. maddesinin birinci fıkrasının c bendinin Anayasa'nın 91. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş ise de söz konusu maddenin atıfta bulunduğu aynı kararnamenin 14. maddesi hükmü uyarınca kullanılmayan emtialar yönünden markanın iptali koşullarının mevcut olmasına ve mahkeme kararının davaya konu markanın iptali ile sicilden terkini şeklinde anlaşılacağının tabii bulunmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemeleri sonucunda davalı tarafın uyuşmazlık konusu “....” markasının 9. sınıfta; “..... (...),.... (....), elektrikte kullanılan borular, kablo kanalları” emtiası üzerinde ciddi kullanımı olduğu belirlenmiştir. 556 Sayılı KHK'nın 14. maddesi uyarınca tescilli markanın tescil edildiği mal ve hizmetler bakımından beş yıl içinde ..../...
haklı bir neden olmadan kullanılmaması veya bu kullanıma beş yıllık bir süre için kesintisiz ara verilmesi halinde iptaline karar verilmesi gerekir. Mahkemece yapılan incelemede dava konusu markanın, yukarıda belirtilen emtia dışında kalan ve 9. sınıf kapsamındaki diğer mallar bakımından ciddi bir kullanımı bulunmadığı halde, kullanılmayan bu ürünler yönünden de 556 Sayılı KHK'nın 14. maddesi uyarınca markanın iptaline karar verilmesi gerekirken, mahkemece karar yerinde markanın kapsadığı 11. ve 15. sınıflardaki emtia bakımından iptal kararıyla yetinilmesi doğru görülmemiş, kararın temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy