MAHKEMESİ : FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada..... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.12.2013 tarih ve 2013/197-2013/285 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin "abant" ibaresinin 30,32 ve 33 sınıflarda tescili amacıyla 24/01/2012 tarihinde yapılan 2012/07935 sayılı marka başvurusunun, ....’nın 2013-M-2383 sayılı kararıyla, redde sebep olan markayla ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu gerekçesiyle KHK 7/1 (b) m. uyarınca reddedildiğini, müvekkiline ait başvuru konusu markanın şekil ve renk açısından redde sebep olan markayla benzer olmadığını ve karıştırılma ihtimalinin de bulunmadığını ileri sürerek, .... kararının iptalini ve müvekkili marka başvurusunun ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı..... vekili, iptali istenen..... kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı marka başvurusu kapsamından çıkartılan 30.sınıfta (03,05-08,10,11,14 ve 15), 32.sınıfta (03) mallarının, ret gerekçesi marka kapsamındaki ürünler olduğu, ancak, başvuru markasının “abant” ibaresi yanında, siyah zemin üzerinde “karanlıkta parlayan mavi ve gri gezegen” şekillerinden oluşan kombinasyon markası olduğu, buna karşılık red sebebi markanın “.....” ibaresini barındıran yazı markası olduğu, bu haliyle markaların 556 sayılı KHK’nın 7/1 (b) maddesi anlamında aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadıkları gerekçesiyle, ....'nın 27/05/2013 tarih, 2013-M-2383 kararının iptaline karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy