MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada...... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/05/2014 tarih ve 2013/206-2014/90 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi...... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin 2011/11957 sayılı ve “....... 42” ibareli marka başvurusuna, müvekkilinin “...... “....” vb. unsurlu markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazın ..... tarafından reddedildiğini, oysa markaların karıştırılma ihtimaline yol açacak ölçüde benzer olduklarını, müvekkilinin...... markalarının tanınmış markalar olduğunu, başvuru markasının tescili halinde müvekkili markasının tanınmışlığından yararlanacağını ileri sürerek, YİDK kararının iptali ile davalı markasının hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı...... vekili ve davalı şirket temsilcisi, iptali istenen YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı markalarından sadece 99/000293 sayılı markanın 03. sınıftaki “aşındırıcı ürünler” malları için tescilli olduğu, itiraza gerekçe diğer markalardan hiçbirinin 03. sınıftaki mallar ya da bu mallarla ilişkili mallar olmadığının anlaşıldığı, davacı şirketin 2010/60282 sayılı markası 35. sınıftaki perakendecilik hizmetleri yönünden tescilli ise de, söz konusu perakendecilik hizmetlerinin hangi tür malla için tescil ettirildiği anlaşılamadığından, bu hizmetler ile 03. sınıftaki diğer malların farklı mallar olarak değerlendirildiği, her iki tarafın markasında da bulunan “...../.....” ibaresinin tanımlayıcı bir ibare olduğu, taraf markaları, ortalama tüketici kitlesinin genel izlenimi ve bütüncül bakış açısına göre karşılaştırıldığında, her ne kadar tanımlayıcı "makro" ibaresi yönünden markalar arasında yüksek oranda görsel, kavramsal ve sesçil benzerlik bulunmakta ise de, marka tescil kapsamlarının tamamen farklı olduğu, başvuru markasının tescil olunması halinde 556 sayılı KHK'nın 8/1 (b) maddesi anlamında karıştırma ihtimalinin bulunmadığı kanaatine varıldığı, davacı vekili, müvekkili markasının tanınmış markalar olduğunu savunmuş ise de, tanınmışlık iddialarının daha çok, davacı şirkete ait "....." markasına yönelik olduğu,...... markasının tanınmışlığıyla ilgili olarak yeterli delil sunamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy