MAHKEMESİ: FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada..... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/03/2011 tarih ve 2009/166-2011/53 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi...... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 14, 18 ve 24. sınıflarda adına tescilli “....” ibareli markasının bulunduğunu, davalı .......'ın 18. sınıfta “....” ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, marka başvurusuna yaptıkları itirazın nihai olarak... tarafından reddedildiğini, davaya konu “....” marka başvurusunun müvekkili şirket adına tescilli “...” markası ile görsel ve fonetik açıdan ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, müvekkilinin markası ile aynı ürün grubu için başvuru yapıldığını, söz konusu markanın tescil edilmesi halinde bu marka ve ürünleri bakımından müvekkili şirket ve ürünleri ile bağlantı kurulabileceğini, her iki marka arasında idari, ekonomik bağ bulunduğu zannı ile bu markanın müvekkilinin yeni bir markası olduğu sonucunun çıkarılabileceğini ileri sürerek, TPE YİDK'nın 2009-M-1888 sayılı 29.04.2009 tarihli kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı .... vekili, taraf markalarının benzer olmadıkları ve karıştırılma ihtimallerinin bulunmadığı, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı......, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı marka ile davacı markası arasında 556 Sayılı KHK’nın 7/1-b ve 8/1-b maddesi anlamında bir benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunmadığından dava konusu.....kararının iptali koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.