MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/10/2013 tarih ve 2010/1192-2013/486 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin sahibi olduğu 2042 teneke ve kova peynirin davalı kooperatifin işlettiği soğuk hava deposuna muhafaza edilmek üzere peyderpey teslim edildiğini, davalının uygun muhafaza koşullarını sağlamaması sebebiyle peynirlerde yumuşama başladığının tespit edildiğini, peynirlerin bekletilmeksizin tüketilmesi zorunluluğu doğduğundan normal şartlarda 187.455,60 TL'ye satılabilecek olan peynirlerin 120.563,37 TL'ye satıldığını belirterek 66.892,00 TL zararın 05.07.2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, peynirlerin bozulmasında müvekkiline kusur yüklenemeyeceğini, yapılan analizlerde peynirlerin Tarım Bakanlığı Fermente Sütler Tebliği'nde belirlenen standartlara uymadığının tespit edildiğini, tenekelerdeki şişmenin ürünün saklama koşulları ile ilgili bulunmayıp üretim aşamasındaki hijyenik koşullara uyulmaması sebebiyle meydana geldiğini, peynirlerin standartlara uygun ambalajlanmadığını ve etiketlenmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, peynirlerin saklama koşulları yeterli olmadığı gibi tespit dosyası ile tespit edilen mikrobiyolojik bozuklukların da üretim hatasından ileri geldiği, zararın meydana gelmesinde tarafların eşit oranda kusurlu oldukları, davacının sattığı peynirlerin değerinin 120.563,37 TL olduğu, peynirlerin toplam değerinin ise 160.439,40 TL olarak tespit edildiği, bu tutarlar arasındaki farktan tarafların eşit olarak sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 19.938,02 TL'nin 05.07.2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 776,70 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 1,020,95 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 21/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy