MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada .... Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/05/2014 tarih ve 2013/260-2014/105 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 1961 yılından beri gıda sektöründe faaliyet gösterdiğini,10.03.2000 tarih ve 2000/04524 sayılı 29, 30 ve 32. sınıflardaki emtialar için tescil olunan "..." markası ve 14.06.2007 tarihli.... kod numaralı 29, 30 ve 32. sınıflarda tescilli "...." markalarının sahibi olduğunu, davalı ...'in, 2011/47185 sayılı ve "....." ibaresinin 05, ve 29. sınıftaki emtialar açısından tescil edilmesi istemi ile başvuruda bulunduğunu, Resmi Marka Bülteni’nde yapılan yayın üzerine, müvekkilinin başvuruya itiraz ettiğini, Markalar Dairesi Başkanlığı’nca itirazın reddine karar verildiğini, bu karara yapılan itirazın da nihai olarak...’nun 2013-M-5364 sayılı kararıyla reddedildiğini, oysa markaların ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, davalı şirketin kötü niyetli olduğunu, müvekkili markasının tescilli olduğu emtialar ile tescil edilmek istenen markanın tescil edileceği emtia sınıflarının ve markaların benzerliği nedeniyle 556 sayılı KHK’nın 8/l(b) maddesi bağlamında iltibasın bulunduğunu ileri sürerek, ... ...’nun 2013-M-5364 sayılı kararının iptali ile tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamından, itiraza mesnet markaların başlangıçtan itibaren veya kullanımla sonradan kazanılmış yükset bir ayırt ediciliğinin olduğundan söz edilemeyeceği, başvuruda yer alan "-.... ilavelerin çekişmeli malların ortalama tüketiciler bakımından farklı algılanmalarında yeterli olduğu, ortalama tüketicilerin başvuru ile redde mesnet markaları taşıyan malları aynı işletmeden veya ekonomik veya ticari olarak bağlantılı işletmelerden geldiği yanılgısına düşürmesi riskinin dahi bulunmadığı, çekişmeli malların yeterince özenli ortalama tüketiciler yönünden başvuru ile itiraza dayanak markaların bağlantı kurulması dahil karıştırma ihtimalinden söz edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
.